calendar

++ สมุดประจำตัวนักเรียนปฐมวัย & 6 ปีแล้วซิเน๊อะ ++

วันที่หม่าม้านั่งพิมพ์

วันอาทิตย์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

หลังจากที่หม่าม้าเขียนบันทึกก้อเป็นช่วงที่

อะตอมเปิดเทอมได้ 1 อาทิตย์แล้วล่ะครับลูก

เทอมนี้เป็นเทอม 2 ของชั้น อ.3 และก้อเป็นเทอมสุดท้ายแล้ว

สำหรับการเป็นเด็กอนุบาลของนู๋

เมื่อวันศุกร์หม่าม้าเปิดกระเป๋านักเรียนอะตอมเจอ

“สมุดประจำตัวนักเรียนปฐมวัย”

หยิบขึ้นมาดู (ใจเต้นแรงนิ๊สนึง)

เป็นปกติเนอะ สำหรับคนเป็นพ่อเป็นแม่

เมื่อเห็นสมุดประจำตัวนักเรียนของลูกก้อต้องตื่นเต้นเล็กน้อย

หม่าม้าก้อเช่นกัน

เพราะในสมุดพกจะเป็นสิ่งหนึ่งที่บ่งบอกว่า

การเรียน การประพฤติ ฯลฯ ของลูกเทอมที่ผ่านมาเป็นอย่างไร

พอเปิดสมุดประจำตัวของนู๋หม่าม้าก้ออดที่จะปลื้มไม่ได้

แหม่ก้อจะไม่ให้เป็นปลื้มได้ไง

จากการประเมิน....

 12 ข้อใหญ่ และ 76 ข้อย่อย

คุณครูประเมินให้นู๋ ..... ปฏิบัติได้ดี.... หมดทุกข้อเลยอ่ะครับลูก

รวมทั้งสรุปการประเมินมาตรฐานอีก 12 ข้อ

นู๋ก้อถูกประเมินว่า “ ดี ” ทั้งหมดเลย

ส่วนความคิดเห็นของครูประจำชั้น

ภาคเรียนที่ 1

ของนู๋ก้อคือ

-          เคลื่อนไหวร่างกายประกอบเพลงได้คล่องแคล่วว่องไว

-          สนุกกับการออกกำลังกาย  กระตือรือร้นในการเข้าร่วมกิจกรรม

-          อารมณ์ดี  สนุกสนาน  มีน้ำใจรู้จักการแบ่งปัน

-          โต้ตอบคำถามและเล่าเรื่องราวตามจินตนาการ ได้ดี

-          เรียงลำดับตามเหตุการ์ต่างๆ  ได้ดี

-          รับประทานอาหารได้ทุกชนิด 

และพอเปิดมาท้ายเล่มสมุดประจำตัวนักเรียน

หม่าม้าก้อเจอกับ

“ ใบแจ้งผลการเรียน ”

จากที่นู๋เรียนผ่านมา อนุบาล 1- 2 ไม่มีการสอบวัดผลการเรียนเลย

เพราะทางโรงเรียนไม่มีการทดสอบสำหรับเด็ก อ.1 และ อ.2

จะมีการสอบ วัดผลการเรียน ก้อเมื่อชั้นอนุบาล 3

ซึ่งครั้งนี้ก้อ....เป็นครั้งแรกที่นู๋ได้ทำการสอบ

ผลออกมาก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

ก้อคือ

นี้คร้าบบบบบบ

ชมผลงานของนู๋ได้เล๊ยยยยยยยย

เห็นแล้วยิ่งเป็นปลื้ม

ผลการประเมินจากคะแนน 100   นู๋ได้   92 แน่ะ

อีกทั้งความพร้อมด้านภาษาอังกฤษ...นู๋ยังทำคะแนนได้เต็มอีกด้วย

เยี่ยมมากเลยคับลูก

แล้วหม่าม้าก้อขอให้นู๋ ได้คะแนน ดีๆ แบบนี้ตลอดไปนะครับ

หม่าม้า ป่าป๊าจะเป็นแรงใจ แรงเชียร์ให้นู๋ตลอดไปครับลูก

ผ่านเรื่องผลการประเมินคุณลักษณะที่พึ่งประสงค์ และ ผลการสอบไปแล้ว

ก้อกลับมาเข้าเรื่องโหมดชีวิตประจำวันเราบ้าง

วันเสาร์ที่ 8 พ.ย. 51

วันนีเป่าป๊าต้องไปทำกิจกรรมกับที่ทำงาน

ออกจากบ้านแต่เช้า

หน้าที่ไปส่งอะตอมไปเรียนพิเศษที่โรงเรียนเลยตกไปอยู่ที่อาเตี๋ย

ซึ่งอะตอมก้อได้บอกอย่างอ้อนๆ ว่าให้อาเตี๋ยไปส่งนู๋เรียนพิเศษ

ตั้งแต่เมื่อคืนวันศุกร์ล่ะ

เช้ามาป่าป๊าก้อออกจากบ้านแต่เช้า

ส่วนอะตอมก้อออกสายหน่อยเพราะเริ่มเรียน 9 โมง

หลังจากที่อาบน้ำ หม่ำข้าวเช้าเสร็จ

8 โมง

นู๋กับอาเตี๋ยก้อเดินจูงมือกับไปที่รถ

วันนี้อาเตี๋ยเอารถคัน 4 WD ไป

อาเตี๋ยโทรมาเล่าให้ฟังว่าตอนลงจากรถรถใช้ก้นสไลด์ลง

ก้อรถมันสูงนิเนอะ นู๋ก้อใช้วิธีสไลด์ลงซะเลยนิ๊  หุหุ

ตอนเที่ยง หม่าม้าก้อนั่งแท็กซี่ไปรับ

แท็กซี่คันที่เราขึ้น เค้าเป็นรถสำหรับบริการรับนักท่องเที่ยว

ชาวต่างชาติด้วย เค้าก้อจะมีโปสเตอร์สถานที่เที่ยวต่างๆติดอยู่ที่เบาะหน้า

นู๋เห็นที่เที่ยวนั้นนี้ ก้อสนใจใหญ่เลย

ดูแล้วก้อบอกให้พาไป ได้ครับเอาไว้ว่างๆเราไปกันนะ

แต่ช่วงนี้คงหาเวลายากหน่อย เพราะวันเสาร์นู๋มีเรียนพิเศษ

ส่วนวันอาทิตย์ป่าป๊าก้อไปช่วยอาม่าขายของอ่ะ

แต่ถ้าว่างกันทั่วหน้ารับรอง พานู๋ไปแน่นอนคับลูก...

++ รักอะตอมที่สุด    (รักที่สุด & สุดที่รักของหม่าม้า) ++

Edit

บันทึกเพิ่มเติมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2551

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานเรา(ป่าป๊า หม่าม้า)หรือนี้

เช้ามาป่าป๊า หม่าม้าก้ออาบน้ำแต่งตัวออกไปทำงานกันตามปกติ

สายๆ ป่าป๊าโทรศัพท์เข้ามาที่เบอร์ออฟฟิต แล้วก้อพูดว่า "Anniversary Wedding "

ตอนแรกได้ยินก้อยัง งงเล็กน้อย สักพักถึงจะนึกออก

อ๋อ! วันนี้วันที่ 10 พ.ย. เป็นวันครบรอบวันแต่งงานเรานิ๊ (หม่าม้านึกในใจ)

เพราะลืมไปสนิทใจเลย ถ้าป่าป๊าไม่พูดก้อคงไม่รู้หรอกเนี่ยะ หุหุ

แต่จะวันครบรอบวันแต่งงานหรือวันไหนๆ วันก้อเหมือนกันทุกวันแหล่ะเนอะป่าป๊า

เราคงไม่ต้องมาหวานใจกันล่ะ มองตาก้อรู้ใจกันล่ะเนอะ

แล้ววันนี้เราก้อไม่ได้มีอะไรพิเศษ

ต่างคนต่างทำงาน ทำหน้าที่ตัวเองไป

ตกเย็นหม่าม้าก้อใส่เกียร์(หมา) วิ่งตาตั้งรีบไปรับอะตอมที่โรงเรียน

เพราะตั้งแต่วันที่มีนู๋ คำว่าสองเราของป่าป๊าหม่าม้าก้อได้สิ้นสุดลง

แต่มีคำว่าเรา 3 คนมาแทนที่

จะไปไหนทำอะไรที่มีกันแค่ 2 คน คงไม่แล้วล่ะ

ถ้าจะไปไหนทำอะไรก้อต้องมีแล้ว 3 คนแล้ว

แล้วเรา 3 คนก้อจะรักกัน มากยิ่งๆ ขึ้นไปและตลอดไปเนอะ

++ รักป่าป๊า (จอมนอนกรนสุดๆ) ++