|
++ การ์ดวันแม่...สวนรถไฟ ++
อัพเดท ณ วันจันทร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ผ่านพ้นวันแม่ไปแล้ว แต่กลิ่นอายความรักความอบอุ่น
ของแม่และลูกยังคงอยู่นะครับลูก
และนี้ก้อเป็นการ์ดที่อะตอมทำมาให้หม่าม้า
ก่อนที่จะส่งให้หม่าม้านู๋อ่านให้ฟังด้วยนะ
หม่าม้าล่ะปลื้มซะไม่มี

แล้วทุกๆวันเวลาที่ขึ้นห้องนอน นู๋ก้อจะดูว่าการ์ดวางยังไง ล้มมั๊ย
ถ้าล้มนู๋ก้อหยิบขึ้นมาว่างตั้งให้ดูสวย เข้าที่ตลอด
บ้างก้อหยิบขึ้นมาอ่านข้อความในการ์ดให้หม่าม้าฟังบ่อยๆ

... 12 สิงหาคม ...
... วันแม่ ...
... อะตอมจะเป็นเด็ก(ดี..หายไปอ่ะ)ของแม่ ...
... ขอให้แม่มีความสุขมากๆครับ ...
... อะตอมรักแม่ ...
พออ่านตรงแม่ นู๋ก้อจะเปลี่ยนเป็นหม่าม้า แทน..ไม่ชินช่ายมั๊ยล่ะลูก

บันทึกหน้าที่แล้ว หม่าม้าได้เขียนบันทึกไปว่าวันแม่ปีนี้
หม่าม้าคงไม่ได้กลับไปกราบยาย
แต่พอถึงเวลาเข้าจริงอะไรก้อย่อมเปลี่ยนแปลงกันได้นะครับลูก
พอวันจันทร์ที่ 11 กลับถึงบ้าน
หม่าม้าถามอาม่าว่าวันอังคาร(วันแม่) อาม่าหยุดขายของมั๊ย
อาม่าบอกไม่หยุด แล้วอาม่าถามต่อว่า ปุ้ยไปหาแม่หรือเปล่า..ไปซิ
เท่านั้นแหล่ะ ...พอฟังอาม่าพูดจบ
หม่าม้าก้อรีบขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าบนห้อง
โทรหาป่าป๊า ถามป่าป๊าว่าอาม่าไม่หยุดขายของพรุ่งนี้ เราไปบ้านยายกันมั๊ย
(เพราะถ้าอาม่าหยุดขายของ วันที่ 12 สิงหา เราก้อคงไม่ได้ไปหายาย)
(คงพาอาม่าไปเที่ยว ไปทานข้าวนอกบ้าน)
พอดีงานนี้อาม่าไม่หยุด หม่าม้าก้อได้โอกาสกลับไปหายาย อิอิ
โทรถามป่าป๊าแล้ว ป่าป๊าโอเค ไป..
วางสายจากป่าป๊า ม่าม้าก้อรีบพาอะตอมหม่ำข้าว อาบน้ำและก้ออ่านหนังสือ
เสร็จหม่าม้าก้อไปอาบน้ำแต่งตัว เตรียมข้าวของเสื้อผ้าที่ต้องใช้
รอป่าป๊ากลับมาถึงบ้าน
ให้ป่าป๊าอาบน้ำ หม่ำข้าว เสร็จก่อน
จากนั้นเราก้อออกเดินทางกัน
ออกจากกรุงเทพ 3 ทุ่มครึ่ง ถึงบ้านยาย 4 ทุ่ม
ฝนตกระหว่างทาง..ป่าป๊าเลยขับเรื่อยๆ
(แต่ปกติถ้าฝนไม่ตกนะ 1 ชม.เดียวก้อถึงล่ะ)
ระหว่างทางโทรบอกยายก่อนว่าจะไปหา ประมาณ 4ทุ่มครึ่งจะถึงบ้านนะ
ยายเซอร์ไพร์สมากๆ ยายบอกว่า ไหนบอกไม่ได้มาไง
หุหุ ก้อคิดถึงนี้น๊า
กว่าจะไปถึงบ้านยาย อะตอมก้อหลับปุ๋ยไปล่ะ
พอถึงบ้านยายเรียกก้อไม่ตื่นแล้ว แต่เหมือนนู๋จะรู้ตัวนะ
พอเรียก อะตอมตื่นเร็ว ถึงบ้านยายแล้ว นู๋ก้อจะยิ้มหวานทั้งที่นอนหลับ

เช้าวันอังคารที่ 12 สิงหาคม 2551
เช้านี้หม่าม้า ยาย อะตอม น้องโจ พี่โจ๊ก ตื่นกันแต่เช้า
เพราะเตรียมตัวจะไปทำบุญที่วัดกัน
ไปวัดครั้งนี้อะตอมเก่งขึ้นเยอะ ไม่ซน(มาก) เชื่อฟังหม่าม้าดี
ไม่ลุกขึ้นเดินไปเดินมาทั่ววัดเหมือนครั้งก่อนๆ
คนที่มาวัดแล้วเคยเจอนู๋ครั้งก่อนๆ ยังชมเลยอ่ะว่าครั้งนี้ไม่ซนเลยนะ
กลับจากวัด หม่าม้าก้อช่วยยายทำอาหารมื้อเช้า
ฝีมือการทำอาหารของยายอร่อยเหมือนเดิม
อะตอม หม่าม้า ป่าป๊ากินกันพุงก้างเลยอ่ะ
เที่ยงๆ หม่าม้า ป่าป๊าขับรถออกไปตลาดซื้อขนม ผลไม้ติดบ้านไว้ให้ตากะยาย
และขาดไม่ได้อีกอย่าง คือ พวงมาลัย
ก่อนจะลายายกลับกรุงเทพ หม่าม้าเอาพวงมาลัยพร้อมเงินไปกราบยาย
ยายรับพวงมาลัยไว้ ส่วนตังค์ยายให้อะตอมคืนกลับมา
บ่ายโมงเราก้อกลับกันแล้ว เพราะกะว่ามาถึงกรุงเทพจะได้ไม่เย็นนัก
จะพาอาม่าออกไปกินข้าวนอกบ้าน
พอถึงบ้าน อยู่กันครบองค์ เราก้อออกไปร้านอาหารเป้าหมาย
พอไปถึงรถแน่นเอี๊ยด ที่จอดรถไม่มี เราก้อเลยต้องผ่าน
เป้าหมายต่อไปอีกร้านหนึ่ง..แต่ไปไม่ถึงร้านที่ 2
เพราะตอนที่ไปเลี้ยวรถ ทางกลับรถอยู่ตรงห้างฟิวเจอร์พอดี
อะตอมมองไปเห็น ร้านเชสเตอร์ กริลล์บนห้างพอดี
นู๋ก้อพูดออกมาทันที ของโปรรรรรรรด
ทุกคนในรถได้ยินนู๋พูด ร ลิ้นกระดกได้ใจมั่ก มาก
เลยใจอ่อนกินที่ร้านเชสเตอร์ กริลล์แทน อีกอย่างคนน้อยดีด้วย
เพราะเราก้อไม่แน่ใจอีกว่า..ไปอีกร้าน ที่นั้นจะว่างหรือเปล่าอ่ะ
และนี้ก้อคือบรรยากาศวันแม่ของปี 51 ของเรานะครับลูก

ช่วงนี้หม้ามาสังเกตว่าอะตอมช่างพูด ช่างคุยมาก
และนู๋จะมีคำพูดที่โตขึ้น มีเหตุผลขึ้น
ก้อแน่ล่ะเนอะ ตอนนี้นู๋ก้ออายุ 5 ขวบ 4 เดือน กะ 28 วัน
อีก 2 วันนู๋ก้อจะ 5 ขวบ 5 เดือนล่ะนี้น๊า

วันเสาร์(16-8-51)ตอน9.00-12.00 น. อะตอมไปเรียนพิเศษเหมือนทุกๆเสาร์
ช่วงบ่ายกลับมาบ้านก้อนั่งเล่น พักผ่อนตามอัธยาศัย

วันอาทิตย์(17-8-51)
วันอาทิตย์นี้
หม่าม้าคิดอยู่นานว่าจะพานู๋ไปทัศนะศึกษาที่ไหนดี
ตอนเช้าก่อนป่าป๊าออกจากบ้าน(ไปช่วยอาม่าที่ร้าน) ป๊าถามว่า
จะพานู๋ไปไหนหรือเปล่า
ซึ้งตอนนั้นหม่าม้ายังคิดไม่ออกเลยอ่ะ
แต่พอทำงานบ้านไปเรื่อยๆ ก้อคิดออกมาได้ 2 ช๊อยส์ คือ
1. พิพิธภัณฑ์เด็ก 2. สวนรถไฟ
ถามอะตอม อะตอมบอกว่าจะไปสวนรถไฟ
อ่ะก้อตามใจ ตอนไปถึงแรกๆ นู๋ร่าเริงดี
วางโปรแกรมว่าจะไป ระบายสีก่อนแล้วก้อจะไปเล่นของเล่น
แต่ระหว่างที่เรากำลังเดินไปตรงจุดระบายสี
หม่าม้าเห็นว่ารถจักรยานเยอะเลยให้นู๋เดินริมในของถนน
แต่ เจ้าประคุณเอ๋ย นู๋ดั๊นเดินตกขอบถนน
เท้าถลอก หนังเปิด เลือดไหล (เป็นไม่เยอะเท่าไหร่)
แต่คงตกใจนู๋ร้องไห้จ๊ากกกกกกเลย
ก่อนออกจากบ้านหม่าม้าบอกให้นู๋ใส่รองเท้าผ้าใบมา
นู๋ก้อไม่ยอม...ดูซิเจ็บตัวเลย
(หม่าม้าไม่ได้ซ้ำเติมนะ แต่จะบอกให้เห็นว่าถ้าเชื่อหม่าม้านู๋ก้อไม่เจ็บ)
สักพักผ่านไป ได้ระบายสี ได้เล่น นู๋ก้อลืมเจ็บ


บ่ายๆ เราออกจากสวนรถไฟ นั่งรถไฟใต้ดินไปหาป่าป๊าที่ร้านอาม่า
แล้วก้อกลับบ้านกัน
( พ่อลูกจิ๊จ๊ะ )



ตกเย็นเรา (อาม่า อะตอม ป่าป๊า หม่าม้า)
ก้อออกไปหม่ำ MK ที่ฟิวเจอร์บางแคกัน
อะตอมไม่ชอบหม่ำ MK นู๋ขอให้พาแวะซื้อไก่ KFC ก่อน
เพราะนู๋จะได้เอา KFC ไปหม่ำที่ MK อ่ะ


วันสบายๆ ของเราหมดไปอีกล่ะ ไวจังเลยนะลูก

++ รักอะตอม ++
Posted on Mon 18 Aug 2008 14:21 |
|