calendar

++ รักแม่(หนู) .. แม่รัก(อะตอม) ++

by : atom

(ภาพพระราชินี เป็นภาพที่อะตอมจะเอาไปจัดบอร์ดกับคุณครูที่ ร.ร)

พรุ่งนี้วันที่ 12 สิงหาคม 2551

ซึ่งเป็นวันแม่แห่งชาติ

เมื่อก่อนตอนสมัยหม่าม้าเรียนชั้นประถม

วันแม่ทุกปีโรงเรียนที่หม่าม้าเรียนอยู่จะมีการจัดงานวันแม่

ซึ่งก่อนหน้าวันงานทางโรงเรียนก้อเชิญผู้ปกครองมาร่วมงาน

จากนั้นก้อจะให้เด็กๆจองดอกมะลิไว้สำหรับมอบให้แม่ในวันงาน

พอถึงวันงานแม่หนู(ยาย) ก้อจะไปร่วมงานทุกปี

ถึงตอนที่ยายขึ้นเวที แล้วหม่าม้าต้องเอาดอกมะลิไปมอบให้ยาย

แล้วกราบที่เท้ายาย

ตอนนั้นแหล่ะ เป็นช่วงที่หม่าม้าบ่อน้ำตาแตกทุกทีเลยลูก

มันตื้นตันและซาบซึ้งสุดจะบรรยาย

และมันก้อเป็นความทรงจำดีๆ ที่หม่าม้าจำมาตลอด

แล้วบรรยากาศภายในวันงานนะทางโรงเรียนจะเปิดแต่ “เพลง ค่าน้ำนม”

เพลงนี้ฟังที่ไรชวนให้เสียน้ำตาทุกทีซิ

ค่าน้ำนม ::

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
แม่เราเฝ้าโอ้ละเห่
กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล
เมื่อเล็กจนโตโอ้แม่ถนอม
แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
เติบ โตโอ้เล็กจนใหญ่
นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

* ควร คิดพินิจให้ดี
ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม
เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง
แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น
หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

ส่วนอะตอมตั้งแต่นู๋เรียนอนุบาลมา 3 ปี

หม่าม้ายังไม่มีโอกาสได้ไปร่วมงานแม่เลย

เพราะโรงเรียนนู๋เล็กและแคบ

จัดในแต่ล่ะครั้งก้อจะเลือกตัวแทนแม่ๆไปเพียง 5 คน

ปีนี้คุณครูได้เอานู๋ไปเทส

ให้รายงานตัว และ ท่องบทกลอน รวมทั้งเต้นประกอบเพลง

แต่ลูกรักของหม่าม้าไม่กล้าแสดงออก

คุณครูก้อเลยเลือกเพื่อนคนอื่นที่พร้อมและกล้า

ก่อนหน้านั้นนู๋เองมาบอกกับหม่าม้าว่า

“หม่าม้าวันแม่หม่าม้าต้องไปที่โรงเรียนนะ”

ตอนแรกที่นู๋มาบอกก้อ..งงเล็กน้อย..ว่าทุกปีไม่เคยไปอ่ะ

แล้วถ้ามีกิจกรรมอะไรโรงเรียนก้อจะต้องแจ้งมาทาง จม.นี้น๊า

พอเห็นว่าใกล้จนถึงวัน หม่าม้าก้อเลยไปถามคุณครู

ก้อได้ใจความมาว่าได้เอานู๋ไปเทส ให้ทำกิจกรรมต่างๆ

แต่นู๋ไม่ยอมทำ คุณครูเลยเอาเพื่อนคนที่พร้อม

แล้วก้อบอกว่าของอะตอมน่าจะเป็นวันพ่อ

เพราะตอนนี้นู๋ไม่ค่อยกล้าแสดงออก

หนุ่มน้อยของหม่าม้ากลายเป็นเด็กขี้อายไปตั้งแต่เมื่อไหร่น๊า

ตอนนี้หม่าม้ากับคุณครูกำลังช่วยกันปรับพฤติกรรมให้นู๋กล้าแสดงออกกันอยู่อ่ะ

พอถึงวันพ่อนู๋จะได้ไม่เขิลอายแบบนี้อีกอ่ะคร้าบบ

ปีนี่วันแม่ตรงกับวันอังคารหม่าม้าไม่ได้กลับไปหายาย

แต่การกระทำของหม่าม้าก้อไม่ได้แสดงออกถึงความรักแม่แค่วันนี้วันเดียว

ทุกๆ วันสิ่งที่หม่าม้าทำ คือ โทรไปหายาย

ถาม “แม่สบายดีมั๊ย กินข้าวหรือยัง กินข้าวกับอะไร ทำอะไรอยู่”

ถามแบบนี้ทุกวันเป็นคำถามเดิมๆ คำพูดเดิมๆ

แต่ไม่เคยเบื่อที่จะพูด จะถามเลย

และตลอดระยะเวลาหม่าม้าก้อจะซื้อเสื้อผ้า ซื้อขนมส่งไปให้ยายอยู่เสมอ

บางครั้งก้อส่งทางไปรษณีย์

แต่บางครั้งถ้าน้าหวาน(ลูกพี่ลูกน้อง) กลับบ้านหม้ามาก้อจะฝากน้าหวานไป

การกระทำของหม่าม้าถึงไม่พูดออกไปว่า “รักยาย”

แต่เชื่อได้ว่ายายรับรู้เสมอว่า..ลูกคนนี้รักแม่

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (9-8-51)

หม้ามาพาอะตอมไป เตะฟุตบอล เล่นเครื่องเล่น ที่สวนลุม(อีกล่ะ)

เราเอาฟุตบอลจากบ้านไปเตะที่นั้นด้วย

แต่พอไปถึง นู๋ก้อห่วงเล่นเครื่องเล่นซะมากกว่าที่จะเตะบอลอ่ะ

เล่นจนถึงประมาณ 12.30 น. หม่าม้าก้อชวนนู๋กลับ

แต่ก่อนกลับพานู๋ไปปั่นเรือเล่นกันก่อนครึ่ง ชม.

(เท้าปั่นไม่ถึง เอามือล่ะกัน คริคริ)

ปั่นเรือเสร็จก้อบ่ายโมงพอดี

ชวนกลับบ้าน แต่อะตอมอยากไปที่ร้านอาม่า

หม่าม้าเลยพานั่งรถไฟใต้ดินจากสวนลุมไปหัวลำโพง

แล้วก้อต่อรถเมล์อีกนิดก้อถึงร้านอาม่า

ไปถึงเราก้อโซ้ยกันเป็นอันดับแรก

ก้อหิวนี้น่าวันนี้ทั้งวันเรา 2 แม่ลูกยังไม่มีข้าวตกไปถึงท้องสักคน

กินเสร็จก้อนั่งเล่นแปบนึงแล้วก้อกลับบ้านกัน..

++  รักอะตอม ++