|
++ ฉี่แมว...อัจฉริยะสร้างได้ ++

สืบเนื่องมาจากการเริ่มถักนิตติ้งของอาโกว
มือใหม่หัดถัก ผืนแรกที่ถักคือผ้าพันคอ
อาโกวบอกกับอะตอมว่า โกวจะถักผ้าพันคอให้นู๋
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาอะตอมเฝ้ารอคอยผ้าพันคอจากฝีมืออาโกว
เมื่อเย็นวันพุธ(12 ธ.ค. 2550)อะตอมเห็นอาโกวนั่งถักผ้าพันคออยู่
อะตอม : อาโกวถักผ้าพันคอให้นู๋เสร็จหรือยัง
อาโกว : ยังเลยลูก แล้วนู๋จะเอาใช้ตอนไหนล่ะ
อะตอม : ตอนที่หิมะตก
ได้ยินนู๋พูดหม่าม้ากะอาโกว ถึงกับอมยิ้มในความไร้เดียงสา
อาโกวถามต่อ
อาโกว : แล้วมีหิมะตกอยู่ที่ไหน
อะตอม : ดรีมเวิลด์ อาโกวรีบทำผ้าพันคอให้นู๋ไวไวนะนู๋จะเอาไปดรีมเวิลด์
เจอมุขนี้เข้าไปอาโกวคงต้องรีบถักผ้าพันคอให้เสร็จไวไวแล้วล่ะ หุหุ

วันต่อมา หลังกลับจากโรงเรียนถึงบ้านปุ๊บอะตอมก้อจะต้องคอยถามอาโกวเป็นระยะๆ
ว่าทำผ้าผันคอไปถึงไหนแล้ว พอนู๋เห็นว่ายังไม่คืบหน้าไปถึงไหน
อะตอม : ทำไมอาโกวยังทำไม่เสร็จอีกล่ะ
อาโกว : โกวไม่สบาย ต้องนอนบ้าง ผ้าพันคอนู๋ก้อเลยยังไม่เสร็จ
อะตอม : อาโกวก้อไม่ต้องนอนซิ จะได้เสร็จเร็วๆ
โถๆ งานนี้ล่ะสงสารอาโกวจัง
ไอหลานตัวแสบก้อเหลือเกิ๊นให้งานอาโกวซ๊า ถึงขั้นไม่ให้หลับให้นนอนเลย

วันเสาร์ที่ 15 ธันวาคม 2550
วันนี้ตื่นกันแปดโมง ตื่นมาอะตอมขอดูการ์ตูนเหมือนเดิม
ปล่อยให้นู๋ดูการ์ตูนไปก่อน ส่วนป่าป๊า หม่าม้า อาบน้ำ แต่งตัว
เสร็จก้อเรียกอะตอมมาอาบน้ำแต่งตัว
วันนี้ตอนบ่ายป่าป๊ามีนัดกะคุงหมอ แต่ตอนเช้าต้องไปเจาะเลือดรอก่อน
ก่อนออกจากบ้านอะตอมลีลาเยอะ ไม่อยากมาด้วย
แต่ก้อถูกบังคับให้มาเพราะนู๋เองก้อยังไม่หาย ทั้งมีน้ำมูก ทั้งไอ ดีหน่อยที่ไม่มีไข้
9 โมงเดินทางออกจากบ้าน..ถึง ร.พ.เปาโล 10.30 น. (วันนี้รถติดจัง)
ไปถึงก้อไปขึ้นบัตรอะตอมกะป่าป๊า
ขึ้นบัตรเสร็จป่าป๊าไปเจาะเลือด
ส่วนหม่าม้าพาอะตอมไปจองคิวที่แผนกเด็ก
ก่อนจะไปแผนกเด็กหม่าม้าพานู๋แวะขึ้นไปทำธุระที่ออฟฟิตนิดหน่อย
เสร็จธุระกำลังรอลิฟท์
อะตอม : หม่าม้า..ปวดอึ

(หม่าม้าคิดในใจ) อีกแล้วออกนอกบ้านที่ไรเป็นต้องฝาก..อึ..ไว้ข้างนอกทู๊กที่
แล้วก้ออึนานมั่ก มาก ป่าป๊าเจาะเลือดเสร็จโทรถามว่าอยู่ไหนกัน
หม่าม้า : อยู่ออฟฟิต อะตอมอึอยู๋
ป่าป๊าขึ้นมาหา แล้วก้อรอนู๋อึอยู่นานกว่าจะเสร็จ
อะตอมทำธุระเสร็จเราก้อไปที่แผนกเด็ก
ป้าหมอออกตรวจเที่ยง เรามาจองคิวตอน 11 โมงนิดๆ ยังได้คิวที่ 6 แน่ะ
ระหว่างที่รอป้าหมอตรวจ เราไปหาอะไรหม่ำกันก่อนที่ชั้น 2 ร้านอาหารของ ร.พ.


หม่ำข้าวเสร็จคนไม่ฉะ-บาย ขอกินไอติมต่อ แล้วเมื่อไหร่จะหายล่ะเนี่ยะ

หม่ำเสร็จเที่ยงพอดี ไปรอป้าหมอพักใหญ่ก้อได้ตรวจ
พอพี่พยาบาลเรียกเข้าห้องตรวจ
อะตอมรู้งานมั่ก มาก จากที่เล่นตรงมุมของเล่ยอยู่
นู๋วิ่งจู๊ดดดดด เข้าห้องตรวจ(รองเท้าก้อไม่ใส่)
ตรวจเสร็จ จ่ายตังค์ รับยามา 6 ขวด
คิวต่อไป..ป่าป๊า
ผลเจาะเลือดเมื่อเช้าพบว่าไขมันในเส้นเลือดสูง
แพทย์จะส่งพบแพทย์อีกท่าน
แต่ป๊าไม่อยากไปพบ เลยยังไม่ขอนัดแพทย์อีกท่าน
หม่าม้าบอกป๊าไปว่าถ้าไม่อยากไปพบแพทย์อีกท่าน
ป่าป๊าต้องดูแลตัวเองดีๆ งดอาหารจำพวกมันๆ หนังสัตว์ เครื่องในห้ามกินเลย

จ่ายตังค์ รับยาของป๊าเสร็จ ออกจาก ร.พ.
ป่าป๊าแวะให้หม่าม้าลงไปเลือกตั้งนอกเขตตรงอารีย์ ซ.6 แป๊บนึง
จากนั้นเราก้อกลับบ้าน ระหว่างทางนู๋หลับปุ๋ย
คงเพลียล่ะซิ อยู่ ร.พ. เล่นกระจายเลยนี๊
แต่พอถึงบ้านนู๋ตื่นโดยดี เดินเข้าบ้านเอง
ถึงบ้านได้สักพักหม่าม้าชวนอาม่า อาโกวไปหม่ำข้าวข้างนอก
ร้านประจำ ร้านแม่กลอง
อะตอมติดใจทอดมันกุ้ง รีเควสขอสั่งกับบ้าน 1 ชุด
กลับถึงบ้านจัดการให้นู๋หม่ำยา อาบน้ำ นอน

วันอาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม 2550
ตื่นเช้ามาป่าป๊าอาบน้ำ แต่งตัวออกไปช่วยอาม่าที่ร้านเหมือนเดิม
อะตอมขอดูการ์ตูนเหมือนเดิม
ส่วนหม่าม้าทำงานบ้าน เสร็จอาบน้ำออกไปตลาดตรงซอยสวนอ้อย
ซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งให้อะตอม
ซื้อดอกกล้วยไม้ 2 กำ พวงมาลัยดอกดาวเรือง 2 พวงไหว้พระ
ช่วงนี้อะตอมหันมาติดการ์ตูนอีกแล้ว
หลังจากที่อนุญาตให้ดูได้บ่อยและเรื่อยๆขึ้น
ติดชนิดที่ว่าจะเอาของกินขึ้นไปกินบนห้องนอนด้วยเลย
สายๆหม่าม้าจะขึ้นไปเก็บผ้าปูที่นอนลงมาซัก
พอเดินไปถึงหน้าห้องถึงกับชะงัก
รู้สึกว่าเท้าเหยียบน้ำอะไรน๊า?? ... น้ำจากการถูบ้านเหรอ??
ก้อถูไปนานแล้ว จนป่านนี้มันก้อน่าจะแห้งแล้วล่ะ

อะตอมเดินออกจากห้องมายืนตรงประตูพร้อมหอบเอาผ้าห่มผืนเล็กของนู๋มาด้วย
หม่าม้า : อะตอมนี้มันน้ำอะไรเนี๊ยะ
อะตอม : ฉี่แมว
หม่าม้า : แมวที่ไหนจะมาฉี่ได้ หะ..
หม่าม้า : บอกมาเดี๋ยวนี้ว่า..น้ำอะไร
อะตอม : ฉี่แมว
บ้านเราไม่เลี้ยงแมว แล้วอีกอย่างบ้านเราแมวเข้ามาไม่ได้ด้วย
แล้วมันจะเป็นฉี่แมวได้ยังไง ...ถามเท่าไหร่ก้อตอบแต่ ฉี่แมว
หม่าม้าชักเริ่มโมโหเดินไปเปิดไฟ แล้วก้มลงมองพิจารณาน้ำที่อยู่หน้าประตูห้อง
หม่าม้า : อะตอมบอกมาซิว่าน้ำเนี๊ยะ...ตกลงฉี่แมว หรือฉี่หมากันแน่
อะตอม : ฉี่คน
หม่าม้า : ฉี่คนแล้ว ฉี่ใคร (เสียงแข็ง)
อะตอม : (พูดเสียงอ๋อยๆ) ฉี่นู๋
เท่านั้นแหล่ะ โดนสวดเป็นชุดพร้อมโดนตีด้วยแล้วก้อให้ลงไปหยิบไม้ม๊อบมาถู
ทำไปได้น๊อลูก ปวดไม่ยอมไปฉี่ ห่วงดูการ์ตูน
พอกลั้นไม่ไหวปล่อยมันหน้าห้องเนี่ยะแหล่ะ
..แสบสนิท อิแม่ส่ายหน้า..

นู๋เนี๊ยะมันช่างสุดขั้วจริง จริ๊งงงง
ทำเรื่องดีๆก้อดีจนใจหาย พอทำเรื่องแสบๆก้อแสบจนหม่าม้าจุกอกเลยลูกเอย
ตอนกลางคืนก่อนนอนหม่าม้าเล่านิทานให้นู๋ฟัง 1 เรื่อง
เล่านิทานจบก้อบอกให้นู๋นอน ส่วนหม่าม้าก้อสวดมนต์ ไห้วพระ
เริ่มสวด นโม 3 จบ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นึกถึงหลวงปู่โตแล้วตั้งอธิษฐาน ปุตตะกาโมละเภปุตตัง ธะนะกาโมละเภธะนัง อัตถิกาเยกายะญายะ เทวานังปิยะตังสุตตะวา อิติปิโสภะคะวา ยะมะราชาโน ท้าวเวสสุวัณโณ มรณังสุขัง อะระหังสุคะโต นะโมพุทธายะ
แล้วก้อเริ่มบทพระคาถาชินบัญชร...สวดคาถาชินบัญชรได้ครึ่งบท
อะตอมลุกขึ้นมาท่องนโม 3 จบ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
เสร็จก้อตามด้วย ขอให้ผมเรียนหนังสือเก่งๆ
อ่ะทำไป หม่าม้าก้อไม่ได้อะไรแค่หันไปมองแล้วส่งยิ้นให้
จากนั้นหันมาสวดมนต์ต่อไป
สักพักอะตอมสวดมนต์บทนี้ต่อ
ปุตตะกาโมละเภปุตตัง ธะนะกาโมละเภธะนัง อัตถิกาเยกายะญายะ เทวานังปิยะตังสุตตะวา อิติปิโสภะคะวา ยะมะราชาโน ท้าวเวสสุวัณโณ มรณังสุขัง อะระหังสุคะโต นะโมพุทธายะ
สวดได้ถูกต้องตั้งแต่ต้นจนจบเลย
หม่าม้าหยุดหันมามอง พร้อมถามว่า
อะตอมหม่าม้าพึ่งท่องเมื่อกี้นี้เองนู๋จำได้แล้วเหรอ
หรือนู๋เคยท่องที่โรงเรียน
ถามเท่าไหร่นู๋ก้อไม่ยอมบอก แถมยังท่องต่อ
ถามไปถามมา นู๋บอกว่าวันหลังตอนเย็นหม่าม้าไปรับนู๋เร็วๆซิ
แล้วให้แท็กซี่จอดรอก่อนแล้วหม่าม้าก้อเข้าไปในโรงเรียน
เข้าไปดูว่าโรงเรียนนู๋มีลานพระด้วย
ถึงตอนนี้ไม่ต้องบอกตรงๆ หม่าม้าก้อนึกออกแล้ว
ว่านู๋คงไหว้พระสวดมนต์ที่โรงเรียนทุกวันแน่ๆ
ถึงท่องได้ขนาดนี้
ตอนแรกก้อหลงดีใจ นึกว่านู๋จะเป็นอัจฉริยะซะแล้วววว 55++

++ รักนะเจ้าตัวแสบ(สุดๆ)++
ปล. Nong Pie :เม้นท์ถูกใจจังคร่ะ สงสัยจะจริงอย่าว่า...ป่าป๊าอะตอมแวะไปหาเพื่อนเก่าเอารูป
ไปให้และก้อคงเอาพุ่งโตๆไปอวดกันด้วย เพราะสมัยเรียนมัธยมปลายหุ่นป่าป๊าอะตอมกะเพื่อนๆ
มิช่ายแบบนี้เล๊ย เดี๋ยวนี้เปลี๋ยนไป๋ 55++
Posted on Tue 18 Dec 2007 13:18 |
|