|
วันอาทิตย์ที่
(นู๋หยิบการ์ดที่หม่าม๊าให้ปาป๊าวันครบรอบมาถือแบบเนี่ยะแล้วก้อให้ถ่ายรูปให้)
วันนี้ปาป๊าตื่นเช้ามาก้ออาบน้ำแต่งตัวออกไปช่วยอาม่าที่ร้านเหมือนเดิม ตอนแรกหม่าม๊ากะว่าจะไปช่วยเหมือนกันแหล่ะ แต่เมื่อคืนนอนดึก เช้านี้ตื่นมาเลยสมองตื้อๆ มึนหัวด้วย ครั้งนี้เลยขอบายไปก่อง. . .ขอนอนต่อดีก่า อิอิ สายๆ หม่าม๊าตื่นขึ้นมาทำงานบ้าน ส่วนอะตอมก้อตื่นมาดูการ์ตูน อาหารเช้าของนู๋ . . วันนี้เป็นไก่ชุบเกล็ดขนมปังทอด ที่ซื้อมาจากเดอะ มอล์ล บางแค เมื่อวันเสาร์ ประมาณ 11 โมง เราก้ออาบน้ำเตรียมตัวออกไปหม่ำก๋วยเตี๋ยวกัน วันนี้อาโกวอยากินก๋วยเตี๋ยวเนื้อวัดดงมูลเหล็ก แต่ร้านนี้อยู่ตรงถนนราชพฤกษ์ อะตอมหม่ำเส้นใหญ่ลูกชิ้น ของหม่าม๊าวันนี้สั่งเส้นใหญ่เหมือนอะตอมเพราะครั้งก่อน ที่มากินแล้วแอบแจมเส้นใหญ่ของนู๋ รู้สึกติดใจเส้นเหนียวนุ่มดี อาเตี๋ยสั่งเกาเหลา ข้าวเปล่า ส่วนอาโกวจำไม่ได้ล่ะ แต่จำได้ว่าโกวเบิ้น 2 เลยอ่ะ หม่ำก๋วยเตี๋ยวเสร็จเราหม่ำขนมถ้วยตบท้าย(แก้เผ็ด) ก่อนกลับเรายังซื้อลูกตาลลอยแก้ว ข้าวเกรียบปู ขนมถั่วตัดกลับไปหม่ำต่อที่บ้านด้วย
(เด้งแรก) กำลังเดินไปขึ้นรถ อะตอมดั๊นเดินสะดุดพื้นหกล้ม . . เข่าถลอกเลือดซึมเลย หม่าม๊ารีบจับตัวนู๋ขึ้นมาโอ๋ พร้อมปัดเข่าให้ (เด้งสอง) จากนั้นก้อพากันขึ้นรถหม่าม๊าเปิดประตูแล้วให้อะตอมเข้าไปก่อน เราขึ้นรถฝั่งเดี๋ยวกับอาโกว เรานั่งหลัง อาโกวนั่งหน้า อาโกวเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถเรียบร้อยก้อปิดประตู..ปัง!! ขณะที่หม่าม๊ากำลังก้าวขาเข้าไปในรถก้อมองไปเห็น . . นิ้วนู๋โดนประตูด้านอาโกวหนีบ หม่าม๊าถึงกับร้องเสียงดังลั่น ด้วยความตกใจ แจ้!! ประตูหนีบนิ้ว . . . แจ้!! ประตูหนีบนิ้วอะตอม . . ประตูหนีบนิ้วอะตอม อาโกวรีบเปิดประตูออก หม่าม๊าจับมือนู๋มาดู นิ้วไม่มีรอยโดนกระแทก เล็บปกติไม่ห้อเลือด ไม่เขียว ไม่ซ้ำ แต่นู๋ร้องไห้จนหน้าตา คิ้ว จมูกแดงไปหมด คงทั้งเจ็บ และ ตกใจเสียงตะโกนของหม่าม๊าด้วยแหล่ะ ดีนะไม่โดนช่วงที่เป็นเหล็กของประตูเข้าไม่งั้นเล็บคงหลุดแน่ๆ อาโกวเองก้อสงสารหลานจับใจ บ่นให้ตัวเองใหญ่. . แต่มันเป็นอุบัติเหตุที่คาดไม่ถึงอ่ะเนอะ . . ทำไงได้ หม่าม๊าปลอบใจนู๋ไป พร้อมกะสอนไปด้วยว่าวันหลังขึ้นรถแล้ว อย่าเอามือไปจับแถวประตูแบบนี้อีก นั่งก้อนั่งเบาะหลัง แต่ดั๊นเอามือสอดเข้าไปถึงประตูหน้า อาโกวไม่ได้ทันสังเกตว่านิ้วนู๋เลยมาถึงประตูหน้า งานนี้เจ็บตัวไปอีกรอบ
นั่งในรถก้อร้องไห้สะอึกสะอื้น อาเตี๋ยสงสารหลานเช่นกัน เลยหาที่กลับรถพานู๋ไปให้อาหารปลา ที่หน้าวัดบางไทรเหนือ เพื่อเป็นการทำบุญสะเดาะเคราะห์ และเรียกขวัญนู๋กลับคืนมา วันนี้อาเตี๋ยซื้อขนมปัง 3 กะบะเลยแน่ะ ใน 1 กะบะมีขนมปัง 20 แถว ทั้งหมดก้อ 60 แถว . . ให้อาหารปลากันเพลิดเพลินไปเลย บางทีก้อแบ่งให้น้องหมาพเนจร กะไก่ที่มาอาศัยอยู่ในวัดด้วย ให้อาหารปลาเสร็จนู๋อารมณ์ดีขึ้น ยิ้มออก ขนมปังหมดเราก้อเดินทางกลับบ้านกัน
เรากลับถึงบ้านได้แป๊บนึง . . ปาป๊ากะอาม่าก้อกลับมาถึงบ้าน สักพักอาแปะ ป้าเก๋ เจ้มาย เฮียอู๋ก้อมาที่บ้านเรา เฮียอู๋มาวันนี้ดีเลย เพราะวันนี้ทั้งวันนู๋บ่นอยากให้เฮียอู๋มาที่บ้านตลอด ทุกคนนั่งพักเหนื่อยกันแป๊บนึง ก้อชวนกันออกไปหม่ำข้าวข้างนอก บ้านเราเนี่ยะ enjoy eating กานเหลือเกิน ส่วนมากไม่มีเรื่องอะไรหรอกนอกจากเรื่องกิน อาโกวบอกให้คิดกันบ้างเถอะว่าจะไปกินที่ไหน เพราะโกวขี้เกียจคิดแล้ว หม่าม๊าแอบกระซิอาม่าว่าไปกินที่ร้านครัวคันไถ ตรงท่าอิฐ ป้าเก๋ให้เฮียอู๋เสนอ ร้านมาเรียพิซเซอเรีย โหวตหลายเสียงรวมทั้งอาม่า อาโกว ไม่ค่อยชอบร้านมาเรีย . . เพราะอาหารมานเลี่ยน สรุปไปหม่ำที่ร้านครัวคันไถ
ไปถึงอะตอม เฮียอู๋ เจ้มาย วิ่งไปดูปลา ดูกบ ที่เค้าเลี้ยงไว้ ดูเสร็จเดินเข้าไปในร้านยังไม่ทันถึงโต๊ะเด็กๆ เจอกับมุมของเล่นก่อน ผู้ใหญ่ไปที่โต๊ะกัน ส่วนเด็กๆเล่นของเล่นโดนมีหม่าม๊าดูแล
พออาหารมาที่โต๊ะหม่าม๊าก้อเรียกอะตอม เจ้มาย เฮียอู๋ ให้ไปหม่ำข้าวกันก่อน
เฮียอู๋กะป้าเก๋(ซ้อใหญ่)
ครอบครัวเรา (ยกเว้นผู้ชายคนสุดท้ายที่ต่อจากเจ้มายนะ คนนั้นนั่งคนล่ะโต๊ะบังเอิญติดมาในรูปด้วย)
เมนูที่หม่ำกันวันนี้ถ่ายรูปมาได้บางส่วน แล้วแบตก้อหมด
เมนูทั้งหมดนี้ปาป๊าเป็นคนถ่าย พอแบตหมดป๊าหันมาถามหม่าม๊าว่า "เอาแบตอีกก้อนมาป่าว" พอบอกไม่ได้เอามา ป๊าถึงกะบ่นอุ๊บ! เพราะกำลังเพลินกับการถ่ายรูป เดี๋ยวนี้ปาป๊าชัดจะติดกล้องพอๆกะหม่าม๊าแล้วนะเนี่ยะ หุหุ อะตอมหม่ำเสร็จเป็นคนแรก.. วิ่งไปเล่นของเล่นต่อ
สักพักเจ้มาย เฮียอู๋ก้อตามไป หม่าม๊าเห็นว่านู๋มีเจ้มาย กะเฮียอู๋เป็นเพื่อนเล่นแล้ว เลยชะล่าใจ ไม่ได้ไปดูแลตอนนู๋เล่นของเล่น . . นั่งหม่ำข้าวไปเรื่อย (เด้งสาม) สักพักเจ้มายวิ่งหน้าตาตื่นมาเรียก บอกว่าอะตอมตกจากของเล่น หม่าม๊ารีบลุกพรวด ไปหานู๋ทันที นู๋เดินร้องไห้เข้ามาหา พร้อมใบหน้าที่เลือดกบปาก พอเห็นนู๋เท่านั้นแหล่ะ . . .หม่าม๊าแทบใจสลาย ทำอะไรไม่ถูก
ได้แต่ร้องว่า เจ็บมากมั๊ย ทำยังไงถึงเลือกไหลเต็มปากแบบนี้ อาโกวรีบตามหม่าม๊ามาติดๆ บอกให้พาไปล้างปากก่อน นู๋บวนปากเสร็จ หม่าม๊ากะอาโกวก้อช่วยกันสำรวจที่ปากนู๋ ว่าเป็นอะไรเยอะมั๊ย ฟันหักหรือเปล่า โชคดีที่ฟันไม่หัก แต่ปากแตก ตามตัวก้อเป็นรอยเขียวช้ำ (ตัวคงไปกระแทกของเล่นเข้าอย่างแรง) หม่าม๊าเสียใจกับเหตุการณ์ครั้งนี้มาก รู้สึกไม่ดีเลยที่ปล่อยให้นู๋เล่นกันตามลำพัง จนเกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นกับนู๋ อีกอย่างวันนี้ดวงนู๋ไม่ดีเลยอ่ะ ถือว่าฟาดเคราะห์ไปนะลูก
เจ้มายบอกว่านู๋ตกจากเครื่องเล่นอันนี้แหล่ะ
วันจันทร์ไปรับนู๋กลับจากโรงเรียน ตอนนั่งแท็กซี่นู๋บ่นเจ็บหัว ตอนกลางคืนเลยอายาแก้ปวดให้นู๋กิน และรอดูอาการอีกวัน 2 วัน ถ้าไม่ดีขึ้นว่าจะพามาหาหมอ คงให้คุณหมอช่วยสั่ง X-ray ดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า แต่เมื่อคืนวันอังคาร กะวันพุธ นู๋บอกว่าไม่เจ็บหัวแล้ว ส่วนปากยังเจ่ออยู่ กลางคืนจะทายาให้นู๋ได้ . . ต้องรอให้นู๋หลับไปก่อน ถ้าทาให้ตอนยังไม่หลับ. . นู๋คอยจะเอามือไปลูบๆๆ แป๊บเดียวยาหลุดออกหมด
หลังจากที่นู๋เจ็บตัวไป 3 เด้ง ก้อมีเรื่องดี-ดีเข้ามาถึง 3 เด้ง(3 ครั้ง)เช่นกัน โชคดีแรก วันอาทิตย์อยู่ๆ อาม่าก้อให้ตังค์ปาป๊ามา 2 พัน โชคดี 2 เมื่อวันพุธเพื่อนรุ่นพี่ที่ทำงานเก่า ก้อส่งเงินมาให้ปาป๊า 2 พัน โชคดี 3 เมื่อวันพุธเช่นกันภรรยาเจ้านายหม่าม๊ามาที่ทำงานอยู่ๆ ก้อเรียกหม่าม๊าไปหาแล้วก้อให้ตังค์มา 2 พัน ..บอกว่าฝากไปให้หลาน(อะตอม) ปาป๊าได้รับโทรจากเพื่อนรุ่นพี่ว่าส่งเงินมาให้ ปาป๊าก้อโทรมาเล่าให้หม่าม๊าฟัง หม่าม๊าบอกปาป๊าเหมือนกันว่าภรรยาเจ้านายก้อให้ตังค์มาเหมือนกัน ทั้งหม่ามาและปาป๊าแปลกใจจังว่าทำไม อยู่ๆเราถึงได้รับเงิน??? แล้วก้อบังเอิญให้พร้อมๆกันเลย ที่สำคัญจำนวนเท่ากันเป๊ะ สงสัยงวดนี้ออก 200 หรือไม่ก้อ 20 หรือไม่ก้อ 600 หรือ 60 ( ตีเป็นหวยซะเลย หุหุ )
เรื่องเรียนตอนนี้คุณครูจะเอาแบบฝึกอ่าน ให้นู๋กลับมาฝึกอ่าน ที่บ้านวันล่ะเล่มภาษาไทยกะอังกฤษสลับกัน นู๋อ่านเสร็จก้อให้หม่าม๊าเซ็นชื่อกำกับลงในหนังสือให้ วันแรกที่คุณครูให้นู๋เอาแบบฝึกอ่านกลับมาอ่านที่บ้าน คุณครูไม่ได้โน้ตมาบอกว่าต้องทำยังไง อะตอมเองก้อไม่ได้บอกรายละเอียดกับหม่าม๊าว่าเอาแบบฝึกอ่านกลับมาเพื่ออะไร
วันแรกหม่าม๊าก้อไม่ได้สอนนู๋อ่าน วันที่ 2 ที่เอาแบบฝึกอ่านกลับมา อะตอมก้อมาชี้แจงให้หม่าม๊าฟังใหญ่เลยว่า วันนี้นู๋ต้องอ่านหน้าไหนบ้าง พอนู๋อ่านเสร็จก้อให้หม่าม๊าเซ็นชื่อกำกับ ที่วันนี้รับมารายงานสงสัยเมื่อวานไม่ได้อ่านแล้วไม่มีรายเซ็นต์กำกับ ครูป้อมคงกำชับมาอีกรอบแน่ๆ เลย การอ่านศัพท์ภาษาอังกฤษของนู๋ถ้าคะแนนเต็ม 100 หม่าม๊าให้ 70 คะแนน เพราะยังอ่านไม่คล่อง พยัญชนะบางตัวก้อยังจำไม่ได้ ส่วนการอ่านศัพท์ภาษาไทยคะแนนเต็ม 100 หม่าม๊าให้ 80 เลย ถือว่าอ่านได้ดีเชียว แต่ก้อยังมีบางตัวที่ยังจำไม่ได้ ภาษาไทยถือว่าอ่านได้คล่องกว่าภาษาอังกฤษ เมื่อวานคุณครูให้อ่านหน้า 4-5
อ่านของวันที่ 15 พ.ย. 50 เสร็จ หม่าม๊าให้นู๋ย้อนกลับไปอ่านหน้าที่เมื่อวันก่อนไม่อ่านด้วย
อ่านของเก่าจบนู๋ขออ่านศัพท์หมวดสัตว์ต่อ นู๋เรียกร้องที่จะอ่านเอง แล้วก้ออ่านได้คล่องเลยล่ะ คงเป็นเพราะนู๋ชอบพวกสัตว์ต่างๆด้วยล่ะมั้ง หม่าม๊าเชื่อว่าสิ่งไหนที่เราชอบเราให้ความสนใจ มักจะทำตรงนั้นออกมาได้ดี นี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นนะครับลูก พยายามต่อไป ถ้านู๋ค้นพบว่านู๋ชอบและสนใจในเรื่องไหน ก้อจงตั้งใจทำในสิ่งนั้นให้เต็มที่ ที่สำคัญนู๋ต้องหมั่นทบทวน หมั่นฝึกฝน ให้บ่อยๆด้วย มีดยิ่งลับ..ยิ่งคม ถ้าอยากให้สมองดี ความจำดี ก็ต้องหมั่นคิดวิเคราะห์ หัดแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าอยู่เสมอนะคับลูก
ส่วนปาป๊า..ช่วงนี้เลิกงานกลับถึงบ้านปุ๊บ ..ออกกำลังกายปั๊บ..ป๊าฟิ๊ตน่าดูเลย โดยมีนู๋เป็นเจ้าตัวยุ่งค่อยป่วนอยู่ข้างๆ บ้างก้อขออกกำลังกายกะปาป๊าด้วย
|
