|
พ รุ่ ง นี้ วั น ที่ 1 0 พ ฤ ศ จิ ก า ย น . . . ก้ อ จ ะ ค ร บ ร อ บ 5 ปี แ ล้ ว ซิ น ะ ถึ ง แ ม้ วั น เ ว ล า จ ะ ผ่ า น ม า ถึ ง 5 ปี แ ล้ ว แ ต่ ค ว า ม รั ก . . . ค ว า ม ผู ก พั น ที่ เ ร า มี ใ ห้ กั น มิ เ ค ย เ สื่ อ ม ค ล า ย ห ม่ า ม๊ า ยั ง ค ง รั ก ป า ป๊ า ค น ดี . . . ค น นี้ ม า ก ขึ้ น . . ม า ก ขึ้ น แ ล ะ ห ม่ า ม๊ า ก้ อ เ ชื่ อ ว่ า ค ว า ม รั ก ข อ ง ป า ป๊ า ที่ มี ใ ห้ ห ม่ า ม๊ า ก้ อ ค ง ม า ก ขึ้ น เ ช่ น กั น เ พ ร า ะ พิ สู จ น์ ไ ด้ จ า ก ก ร ะ ทำ ที่ ผ่ า น ม า. . ทุ ก ปี . . ทุ ก เ ดื อ น ทุ ก วั น . . ทุ ก น า ที . . ทุ ก วิ น า ที . . ทุ ก เ ว ล า . . บ่ ง บ อ ก ไ ด้ ว่ า . . ป า ป๊ า รั ก ห ม่ า ม๊ า ม า ก แ ค่ ไ ห น ก า ร ก ร ะ ทำ ย่ อ ม สำ คั ญ ก ว่ า คำ พู ด แ น่ น อ น . . . ช่ า ย มั๊ ย ค ร้ า บ ป า ป๊ า 5 ปี ที่ ผ่ า น ม า มี อ ะ ไ ร ห ล า ย ๆ อ ย่ า ง เ กิ ด ขึ้ น ร ะ ห ว่ า ง เ ร า ส อ ง ค น ม า ก ม า ย มี ทั้ ง หั ว เ ร า ะ . . ร้ อ ง ไ ห้ . . มี ทุ ก ข์ . . มี สุ ข สิ่ ง เ ห ล่ า นั้ น คื อ บ ท ท ด ส อ บ ร ะ ห ว่ า ง ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า แ ต่ ทั้ ง นี้ . .ทั้ ง นั้ น แ ล้ ว เ ร า ก้ อ ผ่ า น ทุ ก อ ย่ า ง ม า ด้ ว ย กั น จ น ถึ ง วั น นี้ . . รั ก เ ร า ไ ม่ เ ก่ า เ ล ย
วั น เ ว ล า ดี ๆ . . เ ห ล่ า นั้ น . . เ ธ อ ยั ง ค ง จำ ไ ด้ ไ ห ม วั น ที่ เ ค ย ร่ ว ม ทุ ก ข์ . . แ ล ะ สุ ข จ น ล้ น หั ว ใ จ วั น ที่ เ ร า ไ ด้ ผ่ า น ม า ด้ ว ย กั น แ ต่ เ มื่ อ เ ว ล า . . ที่ ผ่ า น พ้ น ไ ป อ า จ จ ะ ทำ ใ ห้ ใ จ ข อ ง ใ ค ร ลื ม สิ่ ง นั้ น อ ย า ก จ ะ มี เ พ ล ง ๆ นึ ง ( ถ่ า ย ท อ ด เ รื่ อ ง ร า ว เ ป็ น พั น ๆ . . ใ ห้ เ ธ อ รู้ ) ( บ อ ก เ รื่ อ ง ร า ว ที่ ดี ๆ . . เ ตื อ น ใ ห้ รู้ ) ใ ห้ ทุ ก ๆ ค รั้ ง ที่ ไ ด้ ฟั ง เ พ ล ง นี้ ก็ ข อ ใ ห้ รู้ ที่ แ ห ล่ ง นี้ . . นั้ น ยั ง มี รั ก อ ยู่
เ ค ย เ ป็ น ยั ง ไ ง . . ใ น ต อ น นี้ ข อ ใ ห้ รู้ . . ว่ า จ ะ . . ไ ม่ มี เ ป ลี่ ย น ไ ป แ ล ะ ทุ ก ๆ ค รั้ ง ที่ ไ ด้ ฟั ง เ พ ล ง นี้ ก็ ข อ ใ ห้ รู้ ที่ ต ร ง นี้ . . . ไ ม่ ว่ า จ ะ น า น เ ท่ า ไ ร เ ร า จ ะ มี กั น แ ล ะ กั น . . เ ป็ น ห นึ่ ง ใ น ด ว ง ใ จ . . ต ล อ ด ไ ป ก็ เ พ ร า ะ หั ว ใ จ . . เ ร า ผู ก กั น วั น ที่ เ ร า ไ ม่ เ ค ย ย่ อ ท้ อ . . วั น ที่ เ ร า ต่ า ง มี ค ว า ม ฝั น แ ล ะ ทำ ทุ ก ๆ สิ่ ง ด้ ว ย . . หั ว ใ จ เ ดี ย ว กั น เ ธ อ ยั ง ค ง จำ มั น ไ ด้ ใ ช่ ไ ห ม เ ร า จ ะ มี กั น แ ล ะ กั น . . เ ป็ น ห นึ่ ง ใ น ด ว ง ใ จ . . ต ล อ ด ไ ป ก็ เ พ ร า ะ หั ว ใ จ . . เ ร า ผู ก กั น
หัวใจผูกกัน
ข้อคิดเพื่อครอบครัว อ . เกรียงศักดิ์ เจริ วงศ์ศักดิ์ แต่เพราะเขามีจุดดีหลัก ๆที่เราประทับใจ ส่วนจุดอ่อนด้อยนั้นเป็นส่วนปลีกย่อยที่เรา สามารถยอมรับได้อย่างไม่ยากเย็น ถ้าเรามอง ไม่เห็นจุดอ่อนด้อยของเขาเลย นั่น แสดงว่า เรายังไม่รู้จักเขาอย่างแท้จริง หรือไม่ เราก็กำลังตกอยู่ในความหลงใหล . จนไม่ลืมหูลืมตา ไม่ใช่เพียงร่างกายและยิ่งไม่ใช่การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์เชิงธุรกิจ แต่งงานแบบคลุมถุงชน ก็มีแนวโน้มว่า ชีวิตจะมืดมนไปอีกนาน คิดให้ดีก่อนที่จะเลือกใคร มาเป็นคู่ชีวิต ... แต่ " ความรัก " ต้องใหญ่ที่สุดในบ้าน เมื่อเขา ทำผิด .... จง " ให้อภัย " ถ้าไม่คิดจะปรับตัวเข้าหาใคร อยู่เป็นโสดไป ก็ดีกว่า ... เป็นผู้ชนะที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากชีวิตสมรสที่หักพัง ...
11. " แก้ตัว " .... ช่วยอะไรไม่ได้ " แก้ไข " ....... ช่วยได้ทุกอย่าง ... อย่าลืมใช้ความรักและหลักเหตุผลเป็นกรรมการตัดสิน ไม่ใช้ อารมณ์ หรืออาวุธ .. บ้าน ... ก็ คงไม่ต่างอะไรกับสนามรบ หรือเมื่อภรรยา พยายามแย่งบทบาทการนำจากสามี ชีวิตครอบครัวก็รอดยาก ก็อาจสั่นคลอนความไว้วางใจที่มีให้กันได้ ท้ายที่สุด ชีวิตคู่ก็จบลงด้วยความแตกร้าว ยากเยียวยา และความสนใจของตัวเองชีวิตคู่ ก็อยู่ด้วยกันยาก และคาดหวังจากกันและกันมากเกินพอดี ปัญหาก็จะมีเรื่อยไป
ไม่สิ้นสุด แท้จริงแล้ว สามีภรรยา ควรเอาใจใส่ดูแลกันและกันอย่างดีที่สุด ... ย่อมดีกว่า
21. ไม่มีอะไร ทำให้ภรรยาปวดร้าวใจ มากเท่าการค้นพบว่า สามี . . . มีหญิงอื่นในหัวใจ แต่เป็นเรื่องดีที่ . . . สามีทุกคนในโลกควรกระทำ แต่เป็นศักดิ์ศรีของสามี ... ที่แท้จริง สามีควรมีส่วนช่วยแบ่งเบาภาระอย่างสุดความสามารถเสมอ ไม่ควรเป็นเหตุ. . .ให้ความรักในหัวใจของสามีจืดจางลงแม้แต่น้อย คือ . . .การนำโดยเห็นผลประโยชน์ของครอบครัวเป็นหลัก ไม่ใช่ . . เพื่อความสุข ความพึงพอใจของตนเอง ไม่ใช่ดึงรั้งให้หยุดอยู่กับที่ หรือถอยหลัง เพื่อให้สามีตัดสินใจตามความคิดของตน ช่วยกันคิดหาทางออก ไม่ใช่ภรรยาที่เอาแต่โวยวาย ตีโพย ตีพาย หรือร้องไห้ฟูมฟาย โดยปล่อยให้เขาต้องแบกภาระหนักอึ้งเพียงลำพัง กลับจะ ทำให้เขาเจ็บปวดยิ่งกว่า เมื่อเขาโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่สร้างปัญหา และถูกลงโทษ . . . จากสังคม ถ้าพ่อแม่ตระหนักถึงความสำคัญ และใช้ความพยายามที่มากพอ วิธีที่ดีที่สุด คือ พ่อแม่ควรวางแผนเพื่อป้องกันปัญหา ที่อาจเกิดกับลูก ไม่ใช่ตามแก้ปัญหาเมื่อเกิดขึ้นแล้ว อยากจะปั้นให้เขาเป็นอะไรก็ได้ตามใจชอบ เขาย่อมมีจิตใจที่มีเอกลักษณ์แห่งความชอบ ความสนใจที่แตกต่างไปจากพ่อแม่ได้เสมอ ขอขอบคุณ..Thanyalak S. ที่ Forward Mail ดีๆแบบนี้มาให้ แ ล ะ ก้ อ ข อ บ คุ ณ ป า ป๊ า ที่ รั ก กั น . . ดู แ ล กั น ด้ ว ย ดี เ ส ม อ ม า
. . รั ก ป า ป๊ า . .
|
Comments
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|