calendar

++ คนละโรค ++

วันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม 2550

วันนี้อะตอมตื่นเป็นคนแรกเลย ตื่นมาก้อส่งเสียงปู๊ด  ปู๊ด ปู๊ด

( ผายลม แต่เช้าลำไส้คงโล้งเลยซิลูก 55++ )

แล้วนู๋ก้อขอดูการ์ตูน เปิดการ์ตูนให้นู๋ดูเสร็จ หม่าม๊าก้อไปล้างหน้าแปรงฟัน...เก็บผ้ามารีด

รีดเสื้อทำงานทั้งของปาป๊า หม่าม๊าเสร็จ....ปาป๊าตื่น....สักพักป๊าก้อมาเปลี่ยนรีดผ้าแทน

ปาป๊านู๋น่ารักแบบนี้เสมอแหล่ะไม่เคยเกี่ยงเลยว่างานบ้านต้องเป็นผู้หญิงทำ

ไม่ว่าจะเป็นเอาผ้าใส่เครื่องซัก ตากผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้านปาป๊าจะช่วยหม่าม๊าทำตลอด

ยิ่งช่วงหลังๆมาเนี่ยะหม่าม๊ามีอาการปวดช่วงบ่าและไหล่ ..ปาป๊าจะช่วยมากกว่าเดิม

พอปาป๊ามาเปลี่ยนรีดผ้าหม่าม๊าก้อสบาย  คอยดูแลนู๋เท่านั้น

วันนี้มือเช้านู๋กินหมูยอทอดเปล่าๆ ไม่ยอมกินข้าว

ประมาณ 11 โมงกว่าเกือบๆเที่ยงถึงกินข้าวพร้อมปาป๊าหม่าม๊า

หม่ำข้าวเสร็จเราก้อแต่งตัว เพราะวันนี้ปาป๊าต้องไปโรงพยาบาลเปาโล

แวะเติมน้ำมันก่อนไป ร.พ.  / ภาพ by..อะตอม

ไปฟังผลเจาะเลือดครั้งที่แล้ว

ปาป๊าเป็นเก๊าท์อ่ะครั้งแรกที่ตรวจพบว่ายูริคมีค่าสูงกว่าเกณฑ์รวมถึงตับด้วยที่มีค่ามากผิดปกติ

 ครั้งที่สองคุณหมอให้เจาะเลือดหาความผิดปกติของตับ

ว่าเกิดจากสาเหตุใด ซึ่งหมอสั่งตรวจตัวไวรัสตับอักเสบบีและซี

ผลตรวจออกมาปาป๊าไม่ได้เป็นทั้ง 2 ตัวที่ตรวจ

ตอนนี้เลยยังไม่รู้สาเหตุของค่าที่ผิดปกติ

เติมน้ำมันแย้วได้ของแถมเป็น นมตราหมี 2 กระป๋องกะน้ำเปล่า 2 ขวด

วันนี้คุณหมอให้ยากลับมากินอีกเดือนครึ่ง แล้วนัดไปเจาะเลือดอีกครั้ง

แล้วคงจะส่งให้แพทย์เฉพาะทางด้านตับเป็นผู้ดูต่อ

(ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธ์คุ้มครองปาป๊าขอให้ปาป๊ามีร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง)

ระหว่างที่รอจ่ายตังค์กะรับยาอะตอมมาขอตังค์(เหรียญ)

จะเอาไปหยอดน้ำกระป๋องจากตู้ นู๋หยอดแล้วกดเอาน้ำแดง

เสร็จก้อขอหยอดมาม่าคัพจากตู้ข้างๆอีก

น้ำแดงที่หยอดมานู๋ไม่กินเลย คงอยากหยอดเล่นสนุกแน่ๆ

หม่าม๊าปาป๊าต้องรับผิดชอบไป ส่วนมาม่าคัพอ่ะนู๋หม่ำบนรถ

ออกจากโรงพยาบาลเราแวะไปที่ทำงานปาป๊า..ปาป๊าต้องเข้าไปทำงานนิดหน่อย

ปาป๊านัดป้าเอไว้บ่าย 3 โมงครึ่งเพื่อเข้ามาตรวจสอบงานกัน

เราถึงที่ทำงานปาป๊าบ่าย 3 โมงครึ่งพอดี ป้าเอยังไม่มาเลยอ่ะ

ป๊าเปิดเกมคอมพิวเตอร์ให้อะตอมเล่นแล้วก้อขอทำงานเสร็จแล้วจะได้กลับบ้านกัน

ระหว่างที่รอปาป๊าอะตอมไม่สนใจที่จะเล่นเกมหรอก

แต่นู๋สนใจตามของตามโต๊ะนั้นโต๊ะนี้มากกว่า

เดินหยิบตุ๊กตาจิงโจ้ ของฝากจากนิวซีแลนด์ทุกโต๊ะมาเล่น

สักพักป้าเอกะน้าแอ้ก้อมา ที่นี้อะตอมเปลี่ยนเป็นคนล่ะคนเลย

จากที่เดินไปเดินมา นู๋หยุดอยู่เฉพาะที่โต๊ะของปาป๊า

ป้าเอ น้าแอ้ถามอะไรก้อไม่ตอบ อายก้มหน้ามุดอยู่กับตักหม่าม๊า

แล้วก้อขึ้นมานั่งที่ตักหม่าม๊า วาดรูปเล่นนิ่งเชียวอ่ะ ผิดกะตอนที่ยังไม่มีใครมาเลย

4 โมง ปาป๊าทำงานเสร็จ เรากลับบ้านกัน ขากลับอุตส่าห์ขึ้นทางด่วนนะ บนทางด่วนรถติ๊ด ติด

เสียตังค์แล้วแทนที่จะได้วิ่งทางโล่งๆ สบายๆ ที่ไหนได้ต้องค่อยๆกระดื๊บๆ ไป(เซ็งเลย)

วันอาทิตย์ที่ 21 ตุลาคม 2550

อะตอมตื่นเช้ามาก้อขอดูการ์ตูนเหมือนเดิม

ส่วนปาป๊าตื่นมาก้ออาบน้ำเตรียมตัวออกไปช่วยอาม่าที่ร้าน

หม่าม๊าเองก้อทำงานบ้านนิดหน่อย เก็บเสื้อผ้าเข้าตู้

นู๋ดูการ์ตูนจบก้อลงมาข้างล่าง อาหารเช้าวันนี้นู๋ขอหม่ำไส้กรอกกะไข่ดาว

หม่าม๊าทอดไส้กรอกหมูรมควัน ชิ้นขนาดกลางๆ ให้ 2 ชิ้นกะไข่ดาว 1 ฟอง

ไส้กรอกนู๋หม่ำหมด ส่วนไข่ดาวหม่ำแต่ไข่แดงไม่ยอมกินไข่ขาวอีกแล้ว

เที่ยงๆ อาเตี๋ยถามอะตอมว่าวันนี้จะไปเที่ยวไหนกันดี

อะตอมเสนอว่า ‘เดอะมอล์ล”

หม่าม๊าขี้เกียจและไม่อยากไปอ่ะ เลยบอกอาโกวว่า “ปุ้ยไม่ไป  แต่ฝากอะตอมไปได้เปล่า”

อาโกวก้อดั๊นไม่ยอมรับฝากซะนี้

หม่าม๊าก้อเลยจำใจต้องไป กำลังจะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ได้ยินอาโกวคุยกับอะตอมว่า

“ไปแล้วต้องกินข้าวก่อนนะ ถ้านู๋กินเสร็จนู๋ก้อต้องรอให้หม่าม๊ากินเสร็จด้วย อย่าดื้อกะหม่าม๊านะ”

อาโกวพูดจบ...อะตอมก้อบอกว่า “นู๋ไม่ไปแล้ว”

จากที่กำลังเดินจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พอได้ยินนู๋พูด หม่าม๊าหยุดชะงักทันที

รีบถามอะตอมว่า “นู๋ไม่ไปจริงหรือเปล่า”

อะตอมตอบมา “นู๋ไม่ไปแล้ว นู๋ไม่อยากไป”

อิอิ... แบบนี้ก้อเข้าทางหม่าม๊า

แล้วเราก้ออยู่บ้านกัน 2 คน..นอนดูทีวีกันทั้งวัน

ตั้งแต่อาโกว อาเตี๋ยออกจากบ้านไปเราก้อดูรายการ X-MAN ตามด้วย โหด มัน ฮา

โหด มัน ฮา จบ นู๋ขอดู DVDโดเรมอน แผ่นใหม่ที่ปาป๊าพึ่งจะซื้อมาให้

ดูทีวีเพลินๆ  พอหิวป๋มก้อลุกมาหม่ำข้าวตังหมูหยอง

ตอนเปิดโดเรมอนให้นู๋ดู กะว่าเปิดแล้วจะปล่อยให้นู๋ดูไป แล้วก้อจะงีบซะหน่อย

ดูโดเรมอนไป ดูโดเรมอนมา อืม..สนุกดีอ่ะ สรุปก้อไม่ได้งีบ

เย็นๆ ปาป๊ากะอาม่ากลับมา ส่วนอาโกวอาเตี๋ยยังไม่มาเลย

วันนี้นู๋ตั้งตารอการกลับมาของอาโกว อาเตี๋ยเป็นพิเศษ

เนื่องจากอาโกวสัญญาก่อนไปเดอะมอล์ลว่า

จะดูบ้านเล็กให้นู๋ถ้าไม่เกิน 1 พันก้อจะซื้อมาให้

บ้านจิ๋วของป๋มคร้าบ

เพราะอาโกวเห็นอะตอมชอบลากโซฟา ลากเก้าอี้ มามุมบ้าน

แล้วก้อเอามาบังๆ ให้เหลือซอกเล็กๆเพื่อที่นู๋จะเข้าไปนั่งเล่นได้

อาโกวเลยจะซื้อบ้านเล็กๆม่ให้นู๋เล่น

พออาเตี๋ยกลับเข้าบ้านมาอะตอมก้อปรู๊ดดดไปเปิดประตูให้...พร้อมถามหาบ้านเล็ก

อาโกวบอกว่าอยากได้ต้องหอมแก้มก่อน นู๋รีบหอมแก้มอาโกวซ้าย ขวา

พอเห็นของก้อยิ้มหน้าบานเชียว  กางออกปุ๊บเข้าไปนั่งเล่น นอนเล่น ดีใจใหญ่

ตอนหยิบออกมาจากถุงหม่าม๊าเห็นราคาในใบเสร็จ อันนึงตั้ง 1,250 แน่ะ

ป๊าแอบบ่นว่าซื้อมาทำไม๊..แพงอ่ะ

อาโกวแสนใจดีกำลังยืนดูป๋มอ่ะ

เกือบๆ 6 โมงเย็น พอรู้ว่าวันนี้ไม่ออกไปกินข้าวข้างนอกแล้ว

หม่าม๊าเลยชวนปาป๊าให้พาไปนวดตัวที่ฟิวเจอร์

เพราะปวดช่วงไหล่  บ่ามั่ก มาก ป้าหมอนวดคนที่นวดให้ประจำ

บอกว่ากล้ามเนื้อตรงบ่าหม่าม๊าแข็งมาก เป็นลูกๆ

กล้ามเนื้อตรงนี้อาจเป็นพังผืด เป็นแล้วจะปวดมาก

ช่ายเลยที่ป้าพูดมาอ่ะถูก  หม่าม๊าปวดช่วงไหล่ บ่า มาประมาณปีกว่าล่ะ

ตอนแรกที่ปวด ก้อไปหาหมอ ได้ยาคลายกล้ามเนื้อกะยากล้ามเนื้ออักเสบมา

กินยาตอนแรกดูเหมือนดีขึ้นนะหายปวด  แต่สักพักก้อจะปวดอีก เป็นๆ หายๆ

บางครั้งปวดมักจะให้ป้าเพ็ญ(พี่ที่ทำงาน)นวดบ่าให้

พอป้าเพ็ญจับไปเท่านั้นแหล่ะก้อบอกเลยว่ากล้ามเนื้อตรงบ่าของหม่าม๊าแข็งมาก เป็นก้อนเลย

ป้าเพ็ญเล่าให้ฟังว่ามีคนนึงที่เค้ารู้จักเป็นแบบนี้เลยเพราะอุ้มหลานมาก

แล้วให้หมอฟังเข็มให้ตอนนี้หายแล้วนะ  แต่ตอนนั้นฟังก้อไม่ได้อะไร  เฉยๆ

แต่ตอนนี้กลับมาปวดอีกแล้ว  ปวดมั่ก มาก  ปวดทรมานสุดๆ

ไม่ว่าจะนั่ง จะนอนท่าไหนก้อไม่สบายสักท่า

ภาพ by..อะตอม

เมื่อเช้าวันจันทร์มาถึงที่ทำงานรีบโทรไปหาป้าจอร์ดคนสนิทของลุงหมอคนที่ฝั่งเข็ม

เล่าอาการให้ป้าจอร์ดฟัง ป้าจอร์ดบอกว่าแบบนี้ต้องทำกายภาพบำบัด

แต่ถ้าอยากหายขาดเลยก้อตั้งฝั่งเข็ม

หม่าม๊าตัดสินใจแล้วว่าเป็นไงเป็นกันถ้าฝั่งเข็มแล้วหาย ก้อจะฝั่ง

ในเบื้องต้นให้ป้าจอร์ดคุยกับลุงหมอให้ก่อน

(ตอนนี้ลุงหมอไปต่างจังหวัดกับมาวันพุธแน่ะ)

แต่ไม่เป็นไรรอได้  หุหุ

คุยกับป้าจอร์ดเสร็จก้อหารายละเอียดจากพี่ๆที่ทำงาน ที่เคยฝั่งเข็มกับลุงหมอมาแล้ว

ได้ความว่าพี่เค้าเป็นไมเกรน  ปวดหัวบ่อยและมากเพราะอยู่กับตัวเลขทำบัญชี

หลังจากฝั่งเข็มก้อไม่ปวดหัวอีก ไมเกรนหายแล้ว

ของพี่เค้าตอนฝั่งเข็มไม่เจ็บเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ฝั่งตรงกล้ามเนื้อ

ถ้าเป็นเกี่ยวกับกล้ามเนื้อจะเจ็บ

แต่งานนี้เจ็บแล้วหายปวดหม่ามาก้อต้องยอมทนแหล่ะก้าบลูก

สาเหตุที่หม่าม๊าเป็น ที่คิดนะคงเป็นหลายๆอย่างรวมกัน

อันแรกที่หนีไม่พ้นคืออุ้มอะตอม ที่สำคัญนู๋น้ำหนักดีซะด้วยซิ

อุ้มมาตลอด จำได้ว่าจนเข้าอนุบาล 1 หม่าม๊าก้อยังอุ้มนู๋อยู่เลย

ตอนนั้นนู๋หนักประมาณ 19-20 โล

อีกสาเหตุก้อคงนั่งใช้คอมเป็นเวลานานๆ  รวมถึงรีดผ้าด้วย

ตอนนี้ปาป๊าถึงช่วยหม่าม๊ารีดไงก้อเพราะสาเหตุที่หม่าม๊าปวดบ่า ไหล่ เนี่ยะแหล่ะ

อาจี๊ดก้าบ.....ก๋วยเตี๋ยวอาหร่อยหรือเปล่าคร้าบ

อาม่ามาเล่าให้ปาป๊าฟังว่าอาจี๊ดแวะไปซื้อลูกชิ้นกะเนื้อที่ร้าน

++ รักอะตอมนะคร้าบ++