calendar

++ ไปเที่ยวระยอง ++
++ 3 เด้ง ++
++ จะขอตามรอยของพ่อ ท่องคำว่าเพียงและพอจากหัวใจ ++
++ Our Anniversary ++
++ เกิดอยากจะกิน..อยู่บ้านกัน 22++
++ ก้อป๋มอยากใส่อ่ะ ++
++ มาเรีย พิซเซอเรีย...ให้อาหารปลา ++
++ รองเท้ากัดป๋มซะพองเลย ++
++ คนละโรค ++
++ แบ่งปัน++
++ หาตากะยาย..ไปวัดสะตือ++
++ เที่ยวตลาดดอนหวายอีกแว้วว ++
++ เลย์เป็นเหตุ ++
++ นู๋หายแล้วช่ายมั๊ยอาโกว ++
++ ตลาดน้ำดอนหวาย ++
++ ผลงานของป๋ม ++
++ กางเกงแมว ม่ะช่าย กางเกงลิง ++
++ โดนจักรยานชนบนห้าง ++
++ กุมารตอม ++
++ เปียกฝน รับอะตอม ++
++ กินเตี๋ยว เที่ยวโลตัส +
++ แว่นกันน้ำ KFC ++
++ แผ่นดินไหว โลกร้อน ฉี่ เรียนพิเศษเดือนตุลา ++
++ เพลงที่ป๋มชอบ ++
++ คุณชายสะอาด ++
++ หม่าม๊าคนเดียว ++
++ หมดไปอีกเดือนแล้วซินะ ++
++ ปากแตก3 ณ บ้านยาย ++
++ ร่วมใจกันซื้อผลไม้ช่วยชาติ++
++ ใช้สิทธิ์ หม่ำก๋วยเตี๋ยว ++
++ ตื่นมาทำอารายแต่เช้ามืดน๊า++
++ แค่ดอกเข็มก้อปลื้มแว้วว ++
++ รักนะ ++
++ อีกหนึ่งบทเรียน ++
++ ทำบุญวันอาสาฬหบูชา ++
++ หัวแฉะ..ถูกทำโทษ ++
++ เพราะฝนตก ++
++ หายป่วยแว้วว ร่าเริง ร่าเริง ++
++ ทอมซิลอักเสบ ++



++ เปียกฝน รับอะตอม ++

 เปียกฝน รับอะตอม

 

วันจันทร์ 17 กันยายน 2550

17.30 น. เลิกงานปุ๊บ หม่าม๊าก้อเตรียมตัวไปรับอะตอมที่โรงเรียน

เก็บของเสร็จเดินหิ้วกระเป๋าจากโต๊ะทำงานไปถึงหน้าลิฟท์ มองดูท้องฟ้า....เมฆครึ้มมาเชียว

แต่ในความครึ้มของท้องฟ้าก้อยังมีส่วนที่ท้องฟ้าสว่างอยู่

ในใจก้อคิดว่าฝนจะตกมั๊ยหนอ  จะกลับไปเอาร่มที่โต๊ะทำงานดีมั๊ย

อีกใจก้อคิดว่าเอาน๊า  ท้องฟ้าก้อไม่ได้มืดครึ้มไปทั้งหมดนี้น๊า

รีบๆ กลับหน่อยฝนคงยังไม่ทันตกลงมาหรอก (ปลอบใจตัวเอง)

คิดดังนั้นแล้ว...หม่าม๊าก้อรีบเดินจ้ำๆๆ ไปสแกนนิ้ว เสร็จก้อเดินไปขึ้นรถไฟฟ้า

ถึงสถานนี้ปลายทางตากสินรีบออกจากรถไฟฟ้า  รีบเดินจ้ำเพื่อไปขึ้นเรือ

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

ขึ้นเรือได้ 1 วิ (มานมาแล้ววว)  ฝนเทกระหน่ำลงมามืดฟ้ามัวดิน อย่างกะไม่เคยตกมาเป็นปีๆ

อยู่บนเรือก้อได้แต่คิดว่าทีนี้จะเอาไงดีกับชีวิตล่ะเนี่ยะ

ร่มก้อไม่ได้เอามา....จะเดินลุยฝนไป...ตกแรงขนาดนี้ก้อคงเปียกเละแน่

ขึ้นโป๊ะจ่ายตังค์ค่าเรือเสร็จก้อไปยืนรอให้ฝนหยุด   รอสักพักก้อไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

พอฝนเริ่มซา มีคนเดินลุยฝนไปคน สองคน คิดในใจไปบ้างดีกว่า

ขืนยืนอยู่อย่างนี้ไม่รู้เมื่อไหร่ฝนจะหยุดตก อีกอย่างกลัวอะตอมรอนาน

เดินจากท่าเรือเป๊บซี่ออกไปที่ถนนระยะทางไกลอยู่ 

กว่าจะไปถึงริมถนนก้อเปียกปอนยังกะลุกหมาตกน้ำ

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

เปียกขนาดนี้แล้ว...กะว่าวันนี้นั่งแท็กซี่ไปเลยดีกว่า

ยืนรอแล้ว รอเล่า รอนานมั่ก มาก ก้อไม่มีแท็กซี่

ตัดสินใจนั่งตุ๊ก-ตุ๊กๆ ไปล่ะกัน  เรียกตุ๊กตุ๊กพี่แกก้อไม่ยอมไป...บอกเส้นนั้นรถติด

อารมณ์ตอนนั้นเหงา เศร้าอย่างบอกไม่ถูก ตัดสินใจอีกรอบไปยืนต่อแถวเข้าคิวรอขึ้นรถตู้

เศร้ามั่ก มาก ต่อแถวเสร็จหยิบโทรศัพท์โทรไปหาปาป๊า

เล่าเหตุการณ์ให้ปาป๊าฟัง ปาป๊าก้อสงสารลูกหมาตกน้ำอย่างหม่าม๊าแต่ก้อช่วยเหลืออะไรไม่ได้

ปาป๊าบอกว่าป๊ากำลังออกจากที่ทำงานจะไปเอารถแล้ว ถ้าใกล้ถึงยังไงจะโทรหาหม่าม๊าอีกที

แป๊บนึงปาป๊าโทรมา ตอนนั้นหม่าม๊ารอรถตู้อยู่แถวคันที่ 4 ส่วนปาป๊ารถติดอยู่เซ็นทรัลชิดลม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

หม่าม๊าเลยบอกปาป๊าไปว่ายังไงหม่าม๊าก้อคงถึงก่อนปาป๊าอยู่แล้วแหล่ะ

พระเจ้าช่วยกล้อยทอด!!  ในความโชคร้ายก้อยังมีโชคดีอยู่บ้าง คือ

ถึงฝนจะตก รถจะติด แต่วันนี้รถตู้ก้อมาไวอ่ะ มาติดต่อกันทีล่ะ 2 คันเลย

วันนั้นหม่าม๊าก้อเอากายที่เย็นชุ่มฉ่ำไปรับนู๋ที่โรงเรียน

กลับถึงบ้านก้อบอกให้นู๋นั่งเล่นข้างล่าง แล้วหม่าม๊าก้อรีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ลงมาหม่ำข้าวกะนู๋ หม่ำข้าวเสร็จบอกนู๋ให้ไปอาบน้ำพอนู๋โอ้เอ้

หม่าม๊าก้อบอกว่านู๋รีบอาบน้ำนะ

วันนี้หม่าม๊าตากฝนมาต้องรีบอาบน้ำสระผมไม่งั้นเดี๋ยวหม่าม๊าไม่สบาย

อะตอมได้ยินดังนั้นลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าเดินไปอาบน้ำแต่โดยดีเลย น่ารักมั่ก มาก

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

วันอังคารที่ 18 กันยายน 2550

ตอนบ่ายแก่ๆ ปาป๊าโทรมาหาบอกว่าวันนี้กลับไปรับอะตอมพร้อมกันนะ

เลิกงานแล้วให้หม่าม๊าไปหาปาป๊าที่ทำงาน

ปาป๊าสงสารหม่าม๊าที่เมื่อวานฝนตก

เลยรีบทำงานให้เสร็จเพื่อจะได้กลับพร้อมกัน

ปาป๊าน่ารักและดีแบบนี้เสมอแหล่ะลูก

เพื่อนู๋ เพื่อหม่าม๊า ทำสิ่งไหนให้ได้ปาป๊าก้อจะทำเสมอ

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

กลับถึงบ้านเก็บกระเป๋าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ...นู๋กะหม่าม๊าก้อมานั่งหม่ำข้าวกัน

ส่วนปาป๊าขึ้นไปออกกำลังกายข้างบน วิ่งลู่กะยกดัมเบลล์ (ช่วงนี้ป๊าฟิต น่าดู)

เราหม่ำข้าวกันเสร็จหม่าม๊าก้อพานู๋ไปอาบน้ำ ใส่ชุดนอนแล้วปล่อยให้นู๋นั่งเล่นอยู่กับอาโกว

ส่วนหม่าม๊าไปอาบน้ำบ้าง อาบน้ำเสร็จเดินออกจากห้องน้ำมามองไปก้อไม่เห็นนู๋

และข้างล่างก้อเงียบๆ หม่าม๊านึกว่าปาป๊าพานู๋ขึ้นห้องไปแล้ว

พอหม่าม๊าขึ้นมาถึงบนห้อง...ห้องนอนก้อเงียบเดินเข้าไปไม่มีใครเลย

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

กะว่างั้นนู๋ก้อคงอยู่ข้างล่างนั้นแหล่ะ ใส่เสื้อผ้าเสร็จเดี๋ยวค่อยลงไปรับ

หม่าม๊าใส่เสื้อผ้ายังไม่ทันเสร็จก้อได้ยินเสียงอาโกวพานู๋ขึ้นมาส่งตรงบันได

แล้วนู๋ก้อเดินขึ้นมาเอง  มาถึงก้อมายืนทำงอนให้พร้อมต่อว่า...หาว่าหม่าม๊าไม่ยอมเรียกเลย

หม่าม๊าต้องรีบอธิบาย แล้วก้อทำเฉไฉ แกล้งบ่ายเบี่ยงชวนนู่ไปดูละครช่อง 5  “งูกิงก๊อง”

ไม่งั้นนู๋ต้องพาลเอาเรื่องที่หม่าม๊าขึ้นห้องมาก่อน.... อยู่นั้นแหล่ะ

นู๋เป็นคนที่งอนหรือโมโหแล้วไม่รู้จักเลิก ต้องหาเรื่อง เอาเรื่องกันไม่รู้จักจบสิ้นสักที

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

 เปียกฝน รับอะตอม  

 เปียกฝน รับอะตอม  เปียกฝน รับอะตอม

++ รักจังเจ้าตัวแสบ   จุ๊ฟ  จุ๊ฟฟฟ++

 

 เปียกฝน รับอะตอม

     Share

<< ++ กินเตี๋ยว เที่ยวโลตัส +++ กุมารตอม ++ >>

Posted on Fri 21 Sep 2007 14:16
 

Comments

น้องอะตอมขี้งอนเหมือนกันนะคะนี้ ยังไงฝนตกแบบนี้รักษาสุขภาพด้วยนะคะ พกร่มคันเล็กไว้ด้วยก็ดีนะคะ จะได้ไม่เปียกเนาะ
   
Thu 20 Sep 2007 0:04 [2]

น่ารักจังเลยน้องอะตอม ช่วงนี้ระวังสุขภาพกันหน่อยนะจ๊ะ เดี๋ยวจะโดนหวัดรับประทาน
Jeed   
Wed 19 Sep 2007 20:46 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh