calendar

++ นู๋หายแล้วช่ายมั๊ยอาโกว ++
++ ตลาดน้ำดอนหวาย ++
++ ผลงานของป๋ม ++
++ กางเกงแมว ม่ะช่าย กางเกงลิง ++
++ โดนจักรยานชนบนห้าง ++
++ กุมารตอม ++
++ เปียกฝน รับอะตอม ++
++ กินเตี๋ยว เที่ยวโลตัส +
++ แว่นกันน้ำ KFC ++
++ แผ่นดินไหว โลกร้อน ฉี่ เรียนพิเศษเดือนตุลา ++
++ เพลงที่ป๋มชอบ ++
++ คุณชายสะอาด ++
++ หม่าม๊าคนเดียว ++
++ หมดไปอีกเดือนแล้วซินะ ++
++ ปากแตก3 ณ บ้านยาย ++
++ ร่วมใจกันซื้อผลไม้ช่วยชาติ++
++ ใช้สิทธิ์ หม่ำก๋วยเตี๋ยว ++
++ ตื่นมาทำอารายแต่เช้ามืดน๊า++
++ แค่ดอกเข็มก้อปลื้มแว้วว ++
++ รักนะ ++
++ อีกหนึ่งบทเรียน ++
++ ทำบุญวันอาสาฬหบูชา ++
++ หัวแฉะ..ถูกทำโทษ ++
++ เพราะฝนตก ++
++ หายป่วยแว้วว ร่าเริง ร่าเริง ++
++ ทอมซิลอักเสบ ++
++ เที่ยวจนไข้ขึ้น ++
++ รับเร็วไปหน่อย ++
++ ทำฟันครั้งแรกของป๋ม ++
++ เรียนพิเศษตอนเย็น ++
++ ใช้ครูเปลือง ++
++ ติดหนึบ ++
++ ดอกอารายดีน๊า ++
++ ปู้ชาย 2 อารมณ์ ++
:++ ปัน ปัน ปั่น ปั่น ++:
+: อารมณ์ดี๊ ดี :+
:+ ทำบุญ ไหว้พระวัดพนัญเชิง :+
:+ เสียม่ะ อย่างงี้มันเสียม่ะ +:
+: ป่าว ใช้แรงงานเด็กน๊า :+



++ รักนะ ++

วันจันทร์เลิกงานหม่าม๊าไปรับอะตอมตามปกติ

ไปถึงหน้าประตูโรงเรียนเจอคุณครูป้อม(ครูประจำชั้นของนู๋) พอดี

ครูป้อมเดินมาทักทายพร้อมกับเล่าว่านู๋ปากแตก

คุณครูอีกคนไปรถน้ำต้นไม้ อะตอมขอตามไปเล่นของเล่นอยู่ข้างๆ

นู๋เล่นสไลเดอร์  แต่เจ้าสไลเดอร์เนี่ยะเค้าเล่นกันโดยการเอาก้นลื่นไหลลงมิช่ายเหรอลูก

แล้วทำไม๊ ทำไมนู๋ดันเอาหน้าลงล่ะก้าบลูก ปากกระแทกซ๊า บวมฉึ่งเลย

วันนี้นู๋เลยซึม ไม่ร่าเริงคงเจ็บปาก กลับถึงบ้านเดินเข้าไปก้อไม่สวัสดีอาโกว อาเตี๋ย

เดินซึมๆเข้าไปซบอกอาโกวพร้อมบอกอาโกวว่า “นู๋ปากแตก”  เล่าไปน้ำตาไหลไป

แหม่!!! เจ็บแค่นี้เองลูกไกลหัวใจตั้งเยอะ

 

นู๋เล่าเสร็จอาโกวเดินไปหยิบยาทาแผลที่ปากมาทาให้

พอทายาไปอาการเจ็บคงทุเลาลงผ่านไปพักใหญ่นู๋เริ่มได้พูดคุยเยอะขึ้น

เห็นนู๋กลับมาสดใสได้เหมือนเดิมหม่าม๊าเลยพานู๋ไปอาบน้ำ

อาบน้ำไปคุยกันไป นู๋บอกว่าอยากเอาข้าวไปกินที่โรงเรียนเหมือนเพชรกะบีมเพื่อนนู๋

หม่าม๊าไม่เข้าใจว่าเอาไปกินแบบไหน

หม่าม๊า : แล้วเพชรกับบีมเอาอะไรไปกินที่โรงเรียนครับ

อะตอม : (หยุด...คิด) มีข้าวมันไก่  โจ๊ก  ข้าวกับหมู  ฯลฯ

หม่าม๊า : แล้วเพื่อนนู๋กินตอนไหนล่ะครับลูก

อะตอม : กินตอนว่าง

(อืม..ตอบได้ถูกต้องที่สุดเห็นจะเป็นข้อนี้แหล่ะ แหม่ลูกตอนเรียนคุณครูเค้าคงไม่ให้กินหรอกมั้งครับ)

หม่าม๊า : แล้วเพื่อนนู๋เอาใส่ถุงหรือกล่องไปลูก

อะตอม : ใส่ถุง แล้วก้อเอาไปใส่จานที่โรงเรียน

 หม่าม๊า : แล้วไม่ได้กินข้าวที่โรงเรียนเตรียมไว้ให้เหรอ

อะตอม : กิน   พรุ่งนี้หม่าม๊าอย่าลืมเอาไปให้นู๋ด้วยนะ

หม่าม๊า :  ครับ  พรุ่งนี้นู๋จะเอาอะไรไปกินที่โรงเรียนดีล่ะลูก

อะตอม : ไส้กรอก (พร้อมกับชู 5 นิ้ว )

หม่าม๊า : นู๋จะเอาไส้กรอก 5 อันเลยเหรอครับ

อะตอม : ครับ

 

อาบน้ำเสร็จเดินออกมากห้องน้ำหม่าม๊าเล่าเรื่องที่นู๋จะเอาข้าวไปกินที่โรงเรียนให้อาโกวฟัง

นู๋พูดเสริมว่าพรุ่งนี้จะเอาไส้กรอกใส่ซอสไปกินที่โรงเรียนด้วย

อาโกวเลยรับอาสาจะเป็นคนเตรียมให้ตอนเช้า รอดตัวไปตอนแรกหม่าม๊ากะจะเตรียมให้นู๋ก่อนไปทำงาน

ถึงนู๋จะให้รายละเอียดเรื่องเอาอาหารไปกินที่โรงเรียนได้มากขนาดนี้แต่หม่าม๊าก้อยังไม่เคลียร์อยู่ดี

(หม่าม๊านี้ช่างเข้าใจอะไรยากจริงๆเลยเนอะ อิอิ)

 

วันอังคารตอนเย็นๆหม่าม๊าโทรไปคุยกับคุณครูป้อม(ครูประจำชั้น)

เล่าเรื่องที่อะตอมขอจะเอาข้าวไปกินที่โรงเรียนเหมือนเพชรกะบีม

หม่าม๊าถามครูป้อมว่าเพชรกับบีมเอาข้าวไปกินกันตอนไหน

บอกครูป้อมว่าอะตอมขอเอาข้าวไปกินเหมือนเพื่อนนะค่ะ

คุณครูป้อมขำนู๋เล็กน้อยที่อยากเอาข้าวไปกินบ้าง

ครูป้อมบอกว่าเพชรกับบีมไม่ได้ทานข้าวเช้ามาจากบ้าน

คุณแม่ของเพชรกับคุณแม่ของบีมเลยเตรียมอาหารมาให้กินที่โรงเรียนแทน

เท่านั้นแหล่ะ หม่าม๊าก้อเคลียร์

 

ตอนเย็นออกเดินทางไปรับอะตอมระหว่างทางฝนตก รถติดนิดหน่อยแต่ไปได้เรื่อยๆ

วันนี้หม่าม๊านั่งรถตู้ไปลงป้ายก่อนถึงฟิวเจอร์บางแค ลงรถเสร็จเดินต๊อกแต๊กๆๆ ข้ามสะพานลอยไปอีกฝั่ง

ยืนรอแท็กซี่ แป๊บนึงวันนี้ทำไมถนนโล่งผิดปกติ รถก้อนานๆมาคันสองคัน แท็กซี่ไม่มีเลย

แอบได้ยินคนแถวนั้นเค้าพูดกันว่าเลยฟิวเตอร์ไปนิดนึงรถเมล์กับรถอะไรไม่รู้ชนกันมีคนตายด้วย

รถเมล์จอดขวางถนน ทำให้ถนนเส้นที่จะวิ่งจากบางแคมาทางภาษีเจริญติดแหง่ก

ยืนคิดในใจกระวนกระวายอยู่คนเดียว ตายล่ะ!!  ไม่มีรถเลยแล้วจะไปรับอะตอมกี่ทุ่มกันล่ะเนี่ยะ

 

ยืนรอนานมาก  นานๆจะมีแท็กซี่ที่ยูเทิน จากถนนอีกฝั่งมาส่งผู้โดยสารฝั่งที่หม่าม๊ายืน 2-3 คัน

แต่พอเค้าส่งผู้โดยสารเสร็จ คนอื่นเค้ายืนก่อน เค้าก้อเรียกไปก่อนอ่ะ

ปล่อยให้หม่าม๊ายืนโดดเดียวเดียวดายกระวนกระวายใจ...ชั่วโมงนั้นคิดอะไรไม่ออกบอกไม่ถูกเลย

เป็นห่วงกลัวนู๋รอนาน จะเรียกมอไซค์รับจ้างก้อไม่ได้เพราะฝนตก

ยืนรอแท็กซี่อย่างไม่รู้จุดหมาย ในจิตใจเต้นพล่าน  อยู่ๆก้อมีรถใครหว่า วิ่งมาจอดตรงหน้า

มองรถ..รถสีดำ มองป้ายทะเบียน... ดูตัวอักษร(ใช่) ดูตัวเลข(ใช่)  กรี๊ดดดดดดดดดด นี้มานรถเรานี้หว่า

เฮ้ย!! ปาป๊าอ่ะ  ปาป๊ามาได้ไง???   วินาทีนั้นขอบอกว่าดีใจสุดๆ

 

ปาป๊าเหมือนอัศวินขี้ม้าขาว (ไม่ช่ายซิรถสีดำก้อต้องเป็นม้าดำซิเนอะ) มารับ

อารมณ์หม่าม๊าตอนนั้นดีใจมากที่ปาป๊ามาแบบไม่ได้นัดหมาย

แต่อารมณ์ของปาป๊าอ่ะดิกำลังอยากด่าหม่าม๊าเลย หุหุ

หม่าม๊า : ปาป๊ามาได้ไง แล้วทำไมวันนี้กลับไว

ปาป๊า : ก้อออกจากที่ทำงานไว แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์ โทรหาเป็น 10ๆ รอบแล้วทำไมไม่ยอมรับเลย

ปาป๊า : เราก้อเป็นห่วงโทรหาก้อไม่ยอมรับโทรศัพท์......นึกว่าเป็นอะไร??  มีอะไรเกิดขึ้นกับปุ้ยหรือป่าว??

หม่าม๊า : แฮ่ะ แฮ่ะ  คือว่า  หม่าม๊าลืมมือถือไวที่ทำงานอ่ะ

บอกไปป๊าก้อเข้าใจเพราะขี้ลืมของหม่าม๊าเพราะเป็นประจำอยู๋

 

สรุป..ไปถึงที่โรงเรียนทุ่มนิดๆ เอง ถ้าปาป๊าไม่มานะไม่อยากคิดเลยว่าจะไปรับลูกยังไงถึงกี่ทุ่ม

เจอหน้ากันนู๋ก้อ “สวัสดีครับหม่าม๊า”

ขึ้นรถก้อ “สวัสดีครับปาป๊า”

หม่าม๊ามองหน้านู๋...ปากนู๋ยังบวมอยู่เลยอ่ะ ทั้งที่แผลก้อเป็นแค่นิดเดียวเอง

ถามนู๋ว่าวันนี้ได้เอาไส้กรอกไปกินที่โรงเรียนหรือเปล่า

นู๋บอกไม่ได้เอามา  ไม่เห็นมีเลย  พร้อมกับเปิดกระเป๋านักเรียนค้น ๆ  ทุกมุมให้หม่าม๊าดูว่าไม่มีไส้กรอกเลย

กลับถึงบ้านอาโกวเล่าให้ฟังว่าตอนเช้ายุ่งๆ เลยลืม

ปาป๊าบอกไม่เป็นไรพรุ่งนี้(วันพุธ)ปาป๊าหยุด เดี๋ยวปาป๊าจะทอดไส้กรอกเตรียมให้

อะตอม : เอาไส้กรอก 2 อัน และไข่ดาวด้วยนะ

 

เช้าวันพุธหม่าม๊าออกมาทำงานเองไม่ได้เรียกปาป๊ามาส่ง

อีกอย่างสัญญากับลูกไว้ด้วยว่าจะเตรียมไส้กรอกให้ลูก

สายๆ  ปาป๊าโทรมาหาแล้วก้อเล่าให้ฟังว่ารบกับอะตอม

อะตอมไม่ยอมให้อาบน้ำให้  ตื้อจะให้แต่อาโกวอาบให้

(วันนี้อาโกวรู้ว่าป๊าหยุดก้อเลยตื่นสายปล่อยให้ปาป๊าเป็นคนจัดการกับอะตอมเอง)

อะตอมกะปาป๊าตื่นกัน 7 โมง กว่าจะจัดการให้อะตอมอาบน้ำแต่งตัวได้เสร็จปาเข้าไป 7.30 น แล้ว

จัดการกับอะตอมเสร็จ...ปาป๊ากำลังจะไปทอดไส้กรอกให้ซะหน่อย รถโรงเรียนมารับ

สรุปว่านู๋อดเอาไส้กรอกไปกินที่โรงเรียนอีกจนได้

 

ใกล้ถึงวันแม่แล้วรักแม่มากๆนะค่ะ   แต่อย่ารักแม่แค่วันเดียวน๊า ขอให้รักท่านทุกๆวัน

 

รู้มั้ยน้ำนมหยดหนึ่งซึ่งไหลมาต้องใช้น้ำตาหยาดเหงื่อสักเท่าไหร่
บอกแม่เถอะนะ บอกทุกวัน ว่ารักท่านมากมาย
กอดแม่เถอะนะ ให้คุ้นเคย กอดเลยไม่ต้องอาย ก่อนไม่มีแม่ให้กอด... (เพลง ก่อนไม่มีแม่ให้กอด)

 

++ รักอะตอมนะคร้าบ   จุ๊ฟ  จุ๊ฟฟฟ++

     Share

<< ++ อีกหนึ่งบทเรียน ++++ แค่ดอกเข็มก้อปลื้มแว้วว ++ >>

Posted on Tue 14 Aug 2007 9:01
 

Comments

หยุดงานวันพุธก้อไม่บอก
ป่วยจริง หรือป่วยการเมืองกันแน่
น้าเอ๋   
Fri 10 Aug 2007 11:43 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh